Aldus

200 leuke en knappe verhalen over meesters en juffen: ‘Geen onnozele reclamefolder’

Reclamemaker Jaap Toorenaar (66) schreef Mijn leraar vertelde eens, waarin mensen verhalen over meesters en juffen die indruk op hen maakten.

null Beeld Shutterstock
Beeld Shutterstock

Eerder schreef u Mijn moeder zei altijd, is dit de opvolger?

“Niet helemaal, ik heb dit boekje aan Het Parool te danken. Ik deelde een aantal Amsterdamse schoolanekdotes met een van uw verslaggevers, en daarop stuurden veel lezers me hun leuke en knappe verhalen.”

Is uw boek bedoeld als reclame voor het vak van onderwijzer?

“Er komen ook verhalen in voor waarin de leraar een tik uitdeelt, dus nee, het is geen onnozele reclamefolder voor het vak van leerkracht.”

In totaal bevat uw boek tweehonderd anekdotes?

“Sommige kort, sommige twee pagina’s, sommige alleen een uitspraak. Op een reünie van mijn lagere school kwamen bij mij twee verhalen boven. Toen dacht ik: duizenden mensen hebben die herinneringen.”

Welk verhaal is u het meest bijgebleven?

“Dat van de oude boer op zijn sterfbed, verteld door onze meester. Hoe moet de boer zijn onregelmatig gevormde perceel grond verdelen tussen zijn twee zoons, zonder dat er ­onmin ontstaat? Een prachtig raadsel, en de oplossing is: de oudste zoon trekt de scheidslijn, waarna de jongste mag kiezen welke helft hij wil. Het gezegde ‘kiezen of delen’ komt daaruit voort.”

Ik heb er ook een: mijn docent Frans leerde ons het verschil tussen tutoyeren en vousvoyeren zo: ‘Je begint in Frankrijk pas met tutoyeren als je met elkaar naar bed bent geweest.’ Ik voel mijn oren als twaalfjarige nog gloeien. Is het geschikt?

“Heel geschikt. Stuurt u het vooral op, want mijn boek is een werk in uitvoering: in de volgende druk komen nog veel meer lerarenverhalen.”

Meer over