Willem Bos (1956-2016) maakte nog een laatste tocht op zijn sleepboot

Willem Bos (59), eigenaar van Sleepdienst Bos, was een bekend gezicht in de haven. Hij overleed aan kanker en is met zijn eigen boot naar de Noorderbegraafplaats gebracht.

Marloes de Moor
Willem Bos begon in 1988 een sleepbedrijf met zijn broer Arend. Beeld Joost van Weerdenburg
Willem Bos begon in 1988 een sleepbedrijf met zijn broer Arend.Beeld Joost van Weerdenburg

'Deze week gaat niet meer lukken," antwoordde sleepbootkapitein Willem Bos (59) begin vorige week op de vraag of hij nog in staat was een interview te geven. "Morgen krijg ik euthanasie, dus dat wordt lastig." Zijn stem klonk schor, maar flink. "Succes met je stuk," zei hij nog. Dat korte telefoongesprek vat volgens zijn zoons Paul (28) en Willem Bos (35) samen wie hun vader was. "Altijd kalm en begaan met anderen."

Die rust was de belangrijkste les die Willem Bos zijn zoons meegaf. "Wat er ook gebeurt: blijf rustig. 'Alle gang die je erin brengt, moet je er weer uithalen,' zei hij vaak," zegt zoon Willem.

Stadsreiniging
De broers hebben hun vader twee weken verzorgd. Nu bewaren ze de kalmte die hun vader zo graag bij hen had gezien. "Geen verdriet, jongens. Tot ziens," had hij gezegd voordat hij vorige week dinsdag zijn ogen sloot en stierf. Bos werd geboren in een woonark bij de Willem III-sluis. Zijn vader was schipper op een dekschuit. Vanaf zijn vijftiende werkte hij bij dekschuitenverhuurderij Houthaven BV. Vervolgens kwam hij in dienst bij de Stadsreiniging, waar hij dertien jaar bakken vuilnis naar de vuilverbranding voer.

"Ik denk weleens: Willem kon eerder varen dan lopen," zegt Hans Abels, een vriend. "Hij kon alles met die boot. En altijd met zijn sigaartje erbij." Zijn zoons beamen dat. "We keken tegen hem op. Een woonark prikte hij achteloos een smal vak in. Hij kon manoeuvreren als de beste. Bij hem ging alles vanzelf, leek het wel."

Als hij een brug niet onderdoor kon, haalde Bos een kroeg aan de kant van het water leeg. "Zette hij iedereen met een pot bier aan boord, totdat de boot zo ver zakte dat het toch ging," zegt vriend Piet Aberkrom lachend.

In 1988 stopte Bos met zijn werk bij de Stadsreiniging, omdat hij met zijn broer Arend een eigen sleepbedrijf wilde beginnen. Hij kon de sleepboot SR-12 van de gemeente kopen en als zelfstandige voor de Stadsreiniging gaan werken. Hij doopte de boot om in de Willem III. Helaas kwam Arend in datzelfde jaar om het leven bij een bedrijfsongeluk. "Een enorme klap voor mijn vader," zegt Willem. Na enige tijd herpakte Bos zich en besloot hij het sleepbedrijf alleen voort te zetten onder de naam Sleepdienst Bos. Hij ging aan de Buiksloterdijk wonen en betrok de woonark van zijn broer.

Bij de tijd
Bos' vrouw Henny kreeg jaren geleden psychische problemen en zit sindsdien in een gesloten inrichting. "We hebben het niet makkelijk met haar gehad. Toch wilde mijn vader dat zij bij zijn ziekte betrokken werd en dat we haar niet in de steek zouden laten. Zo was hij. Trouw en vergevingsgezind," zegt Paul.

In september kreeg Bos te horen dat hij kanker had en niet meer te genezen was. "Hij vond het verschrikkelijk dat hij zijn kleinkinderen ­Michael van zeven en Demi van drie niet kon zien opgroeien," zegt Willem, die Sleepdienst Bos zal overnemen. Paul: "Om te voorkomen dat hij wazig zou worden, wilde hij maar een lage dosis morfine hebben. Hij moest en zou bij de tijd blijven. Die ouwe was een harde. Hij moet veel pijn hebben gehad, maar hij verbeet die om ons niet te kwetsen."

Woensdag voeren Willem en Paul hun vader op zijn eigen sleepboot Willem III, met daarachter een stoet van dertig boten, naar de Noorder­begraafplaats. "Onze vader kreeg een lach op zijn gezicht als hij daaraan dacht. 'Ik ga nog één keer varen,' zei hij tegen iedereen."

Dertig boten begeleidden Willem Bos naar de begraafplaats. Op de voorste boot, de Willem III, de kist. Beeld Dingena Mol
Dertig boten begeleidden Willem Bos naar de begraafplaats. Op de voorste boot, de Willem III, de kist.Beeld Dingena Mol
Meer over