Review

The woman in black ****

null Beeld

Regie: James Watkins
Met: Daniel Radcliffe, Ciaran Hinds, Janet McTeer, Liz White

Daniel Radcliffe werd wereldberoemd door zijn hoofdrol in de acht Harry Potterfilms, maar lijkt daar niet onder gebukt te gaan. De Engelse acteur liet tijdens zijn Potterjaren met toneelrollen in Londen en New York al zien dat hij meer in zijn mars heeft. De keuze om zijn filmloopbaan met The woman in black voort te zetten, kan echter niet gewaagd worden genoemd.

De sfeervolle horrorfilm is gebaseerd op Susan Hills gelijknamige roman uit 1983, die ook al voor televisie, radio en toneel werd bewerkt. Het boek sluit aan op een Victoriaanse literaire traditie, maar de film is stevig verankerd in de Britse filmhistorie.

The woman in black is geproduceerd door de Hammer filmstudio, die in de jaren vijftig en zestig zeer succesvol was met een reeks horrorfilms met klassiek literaire wortels, maar daarna ten onder ging. Dankzij een kapitaalinjectie van John de Mol herrees Hammer uit de as, en getuige de nieuwe film ziet men brood in een terugkeer naar de beproefde oude stijl.

Radcliffe speelt een jonge vader, die in het Londen van begin vorige eeuw worstelt met de dood van zijn vrouw en als notaris de opdracht krijgt een testament te controleren. De klus voert hem naar Eel Marsh House bij een dorp vol achterdochtige inwoners, die willen voorkomen dat hij zijn tocht volbrengt. Ze zien de spookvilla als de bron van een golf kinderzelfmoorden, maar dat weerhoudt de rationele held er niet van de nacht in het huis door te brengen.

Hoewel het verhaal met de tegenstelling tussen ratio en bijgeloof en de datering rond 1900 aanknopingspunten voor thematische diepgang biedt, legt regisseur James Watkins (Eden lake, 2008) de nadruk op het opwekken van een onheilszwangere sfeer en spanning. Daar slaagt hij goed in, met dank aan de stemmige fotografie en een opulente vormgeving en kostumering, die aan de beste Hammerklassiekers herinneren.

Dat kan ouderwets worden genoemd, maar na tien jaar van cynische Amerikaanse herverfilmingen en Saw-bloedbaden breekt The woman in black aangenaam stijlvol met hedendaagse opvattingen over het horrorgenre. Watkins gaat zich te vaak te buiten aan harde geluidseffecten, maar beperkt platte gruwel tot een minimum, waarmee zijn film voor Potterfans op maat gesneden is.

Radcliffe houdt zich goed staande, maar een spookhuisfilm staat of valt bij het spookhuis, en dat mag er wezen. In Eel Marsh House wil niemand overnachten. (Bart van der Put)

null Beeld
Meer over