Review

Shame ****

null Beeld

Regie: Steve McQueen
Met: Michael Fassbender, Carey Mulligan, James Badge Dale

Steve McQueen, de kunstenaar/filmmaker, kent weinig vrees. Na Hunger, het intense portret van de hongerstaker Bobby Sands uit 2008, is Shame (beide met Michael Fassbender in een indrukwekkende hoofdrol) wederom een compromisloos portret van de martelgang van een man.

Shame (Schaamte) kan, en niet alleen door de rol van Fassbender, gezien worden als een film waarin Hunger zich weerspiegelt.

Het bijna onverdraaglijke fysieke aspect van Hunger, waarbij het lichaam van een man wegteert in een gevangenis, wordt in Shame vervangen door een man die in alle vrijheid gevangen lijkt te zitten in zijn eigen lichaam, mogelijk vastgeketend aan een jeugdtrauma.

Welk trauma dit is blijft onuitgesproken, waardoor iedereen er zijn eigen verbeelding op los kan laten.

'We come from a bad place,' krijgt de succesvolle dertiger Brandon te horen van zijn zus Sissy (Carey Mulligan), die op haar manier met de demonen worstelt. Brandon leidt aan de oppervlakte een succesvol en begeerd leven, in New York, de stad der steden, dat in zijn appartement aan zijn voeten ligt.

Het gaat McQueen om het contrast tussen dat glanzende oppervlak en de rauwheid van de obsessie en de eenzaamheid daar vlak onder.

Brandon is verslaafd aan seks, aan vluchtige contacten, aan pornografie, in welke vorm zich dat ook aandient, aan de jacht, aan de roes en aan het orgasme.

Na elk hoogtepunt volgt de leegte en de schaamte, die zo snel mogelijk weer moet worden verdreven. Als hij te dicht bij iemand in de buurt komt valt het masker en laat zelfs zijn lichaam het afweten.

Dat Michael Fassbender niet voor deze rol is genomineerd, is een schandaal.

New York is het schitterende decor van Shame, een stad waar achter de oogverblindende façade van het succes het verval schuilt.

Steve McQueen vertelt een groot deel van het verhaal zonder woorden, in prachtige montages van vluchtige en beladen ontmoetingen in de metro of in lange takes, waarin we Brandon door de stad zien rennen.

Als zijn zuster opeens weer in zijn leven opduikt begint het zorgvuldig opgebouwde bouwwerk af te brokkelen.

Er wordt van alles gesuggereerd over de relatie tussen broer en zus, maar ook hier heeft McQueen in het scenario van Abi Morgan (The Iron Lady) alle sentimentele valkuilen omzeild.

In één van de aangrijpendste scènes vertolkt Carey Mulligan New York, New York, als een hartverscheurende ballad. 'If I can make it there, I'll make it anywhere.' McQueen en zijn gedoemde helden laten zien wat er gebeurt als die dromen niet uitkomen. (Mark Moorman)

null Beeld
Meer over