Review

One life ****

null Beeld

Regie: Michael Gunton & Martha Holmes.
Verteller: Daniel Craig

De BBC produceert al sinds jaar en dag de meest spectaculaire natuurfilms. De gedragingen van enorme beesten én minuscule diertjes worden door de makers van Deep Blue en het succesvolle Earth met engelengeduld vastgelegd.

Dat levert steevast memorabele beelden op: de over het water lopende jezushagedis, de komodovaranen die een buffel vergiftigen en rustig wachten op diens akelige dood, en natuurlijk de zwoele verleidingstactieken van het bultrugwalvissenwijfje.

Nagelbijtend spannend is de scene waarin een van de kudde afgedwaalde steenbokken op een steile rotshelling uit de klauwen probeert te blijven van een hongerige vos. Opmerkelijk - en prachtig gemonteerd - zijn de beelden van capucijneraapjes, die net als mensen gereedschappen gebruiken om noten te kraken. Al net zo inventief zijn de dolfijnen die een school vissen letterlijk zand in de ogen strooien, waarna de vissen in wilde paniek bij de dolfijnen in hun bek vliegen.

Wat we inmiddels helaas ook weten van de BBC: al die natuurlijke pracht wordt nogal eens gesmoord in zalvende commentaren en opdringerige muziek. Gelukkig is de muziek in One life een stuk minder bombastisch dan de symfonische hoempa in Earth. Daarnaast is James Bondvertolker Daniel Craig een plezierige verteller, die zijn teksten brengt met een zweempje ironie. Af en toe draven de makers een beetje door met hun neiging ieren allerlei menselijke emoties en motieven toe te dichten.

Ook al schieten de commentaren af en toe pompeus uit de bocht: het word ruim gecompenseerd onvergetelijke opnamen. Favoriet is de woelmuis die rond zijn hol een ingenieus kronkelend wegenstelsel heeft aangelegd. Dynamische microcamera's leggen op knaagdierhoogte vast hoe mama muis met haar scherpe bochtenwerk een razendsnelle hagedis van zich afschudt. Spannend, opwindend en van een verpletterende schoonheid. (Fritz de Jong)

null Beeld
Meer over