Review

Inkheart **

null Beeld

Regie: Iain Softley
Met: Brendan Fraser, Eliza Bennett

Sinds Harry Potter is geen magisch kinderboek veilig voor filmproducenten. Maar net als The Chronicles of Narnia-verfilmingen kan ook Inkheart niet in de schaduw staan van de Potterverfilmingen.

Sommige ideeën liggen voor de hand en zijn toch briljant. Zoals de brainwave zes jaar geleden van Cornelia Funke. De Duitse schrijfster nam de uitdrukking dat een goed boek tot leven komt en de lezer verslindt letterlijk en schreef de trilogie Inkheart (Hart van inkt). Daarin komen personages tot leven, maar het omgekeerde gebeurt ook: de boeken slokken mensen op.

Na het succes van Inkheart was het wachten op de film. Het door Iain Softley (Backbeat, Wings of the dove) geregisseerde resultaat stelt teleur. Het is vooral te wijten aan het rommelige script, dat een kloppend hart mist. Centraal staat een boekbinder (Bredan Fraser) die zijn dochter (Eliza Bennett) zo geweldig voorleest dat de personages tot leven komen.

Dat is leuk bij gezellige boeken, maar niet bij het in Italië spelende Inkheart, dat wordt bevolkt door personages die aan Mussolini's fascistische stoottroepen doen denken. Als de zwarthemden uit het boek ontsnappen, bevalt het hun zo goed in de wereld dat zij niet meer terug willen.

Dat zij de vrouw van de boekbinder (Sienna Guillory) in het boek hebben opgesloten, maakt de situatie nijpend. Hoe de boeven weer in het boek en de vrouw uit het boek te krijgen? De met veel bombastische muziek en special effects - wervelstormen, donder en bliksem - opgetuigde strijd staat in contrast met het gebrek aan emoties.

Het instortende kasteel, de verpulverde boeven en het happy end laten ons onberoerd. Van films als Inkheart heeft Harry Potter niets te vrezen. (JOS VAN DER BURG)

www.inkheartmovie.com

null Beeld
Meer over