Column

Ik ben opgevoed in Hollywood

Mano Bouzamour (1991) publiceerde eind 2013 zijn debuutroman De Belofte van Pisa. De film-, theater- en hoorspelrechten van het boek werden verkocht, en ook verschijnt de roman in 2016 in het Duits. Elke zondag lees je hier zijn column uit Het Parool. 

Mano Bouzamour
Mano Bouzamour. Beeld Het Parool
Mano Bouzamour.Beeld Het Parool

Afgelopen week heb ik voor het eerst gesproken met de regisseur en scenarist die de verfilming van mijn roman op zich gaan nemen. Ze kenden mijn boek verdomme beter dan ik!

Een roman is een totaal andere kunstvorm dan film. Wat heel goed in een boek werkt, werkt totaal niet in een film en vice versa. Het is hoe dan ook onmogelijk om elk detail van een 285 pagina's tellend boek over te zetten in film. Er zal gesneden moeten worden in tijd, karakters en verhaallijnen. En daar heb ik ook heel lang en goed over nagedacht alvorens ik het filmcontract ondertekende.

Vorig jaar vertelde Ronald Giphart mij vaderlijk: 'Ga er maar vanuit dat jouw verhaal volledig wordt verkracht. Dan kan het straks bij de filmpremière in Tuschinski alleen maar meevallen.'

Ik ben van huis uit een filmfanaat. Met mijn broers en zussen keek ik nachtenlang films. Film heeft onbewust een immense invloed op mijn leven gehad. Vooral Amerikaanse films hebben mij gevormd en klaargestoomd voor de grotemensenwereld. Niet alleen leerde ik veel op het gebied van scène- en karakterontwikkeling, verhaallijnen en dialogen, maar ook leerde ik spelling en grammatica door de Nederlandse ondertiteling. Op de basisschool was ik een geweldige kluns in rekenen, maar iedereen wilde naast mij zitten tijdens dictee, omdat ik daar bloedlink in was.

Films hebben mij ook geleerd hoe ik meisjes moest versieren. Ten Things to Do in Denver When You're Dead, waarin Andy García de lieve klootzak Jimmy 'The Saint' speelt. Na die film sla je met oeverloos veel gemak iedere vrouw aan de haak.

Jimmy: 'I never kiss on a first date.'
'Really?'
'Sad but true.'
'You want to come in?'
'...Not tonight.'

Kust haar hand, loopt weg en zegt: 'Goodnight.'

De jongedame loopt haar huis in, zet bedremmeld de bloemen die ze van hem heeft gekregen in een vaas en hoort dan ineens geklop op de deur.

Jimmy: 'I've noticed the time, it's now 00:04.'
'So technically...'
'This is our second date.'

Jimmy duwt de deur open en zoent de jongedame heftig.

Films hebben mij leren vrijen, maar ook leren vechten. In geval van oorlog weet ik hoe ik een kalasjnikov moet laden en wonden moet hechten. Films hebben mij geleerd hoe je zakendoet. En hoe je keurig eten moet. Dat je met het buitenste bestek begint en dat je naar binnen toe moet werken. Dat je opstaat wanneer je kennismaakt met een vrouw en als ze van tafel gaat.

Films hebben mij de wondere wereld van klassieke muziek laten ontdekken. Door The Pianist, één van de geweldigste waargebeurde films ooit, heb ik de nocturnes van Chopin leren kennen. Kortom, ik heb dus nagenoeg meer meegekregen van films dan van mijn ouders. Ik ben opgevoed door Hollywood.

Wilt u reageren op dit artikel? Scroll (een beetje) naar beneden of stuur een mail.

Meer over