Review

I am number four**

null Beeld

Regie: D.J. Caruso
Met: Alex Pettyfer, Dianna Agron, Callan McAuliffe

De op een populaire jongerenroman van het schrijversduo Pittacus Lore gebaseerde sf-film I am number four draait om een negental buitenaardse wezens die zich op aarde schuil houden voor boosaardige aliens die hen willen uitroeien. Nummers 1, 2 en 3 zijn al afgemaakt, en nu is de door hartenbreker Alex Pettyfer vertolkte Nummer 4 aan de beurt om te worden opgejaagd door getatoeëerde aliens met slechte gebitten.

Omdat de achtervolgde buitenaardsen sprekend op knappe mensentieners lijken, ligt een romance met een knap mensentienermeisje voor de hand. Dit uitgangspunt had een vermakelijke pulpfilm kunnen opleveren. Die krijgen wij echter niet te zien, doordat de makers de ene na de andere foute keuze maken. Zo gaat de tienerromance tussen Pettyfer en Dianna Agron gebukt onder een loodzware ernst, wat ongetwijfeld is geïnspireerd door de zwijmeltaferelen in het succesnummer Twilight. Vervolgens plunderden de makers een eeuw superheldencomics zonder zich te bekommeren om zoiets als logica. En zo kan het gebeuren dat een suffe hond zomaar verandert in een joekel van een buitenaardse vechtmachine omdat - ja, waarom eigenlijk?

Maar de grootste makke van dit onevenwichtige openingsdeel van wat een serie moet worden is de wezenloze aaneenschakeling van onnavolgbare actiescenes. De film werd namelijk geproduceerd door Michael Bay, die in kaskrakers als Armageddon en Transformers nog luidruchtiger uit de hoek probeert te komen dan zijn leermeester Jerry Bruckheimer. Aan de manisch gemonteerde actiescenes in I am number four valt kop noch kont te ontdekken. En dat geldt ook voor de plot. (FRITZ DE JONG)

Website I am number four

undefined

null Beeld
Meer over