'Fietsers zien het gevaar niet'

Ondanks een woud aan spiegels en camera's vallen jaarlijks in Nederland tien tot vijftien doden door afslaande vrachtwagens. Tijd voor de campagne 'Blijf uit de dode hoek'.

Toegegeven: je ziet een voet. Een héle voet. Of een kruin met nog net een stukje oor. Rijinstructeur Rolf Munsterman kijkt grijnzend door het zijraampje. ''Kijk, nu zie je me hier.'' Twee stappen verder via de camera. ''En nu hier.''
Koekoek.

De techniek staat voor niets. Een beetje vrachtwagen is tegenwoordig behangen met spiegels en camera's. Trottoirspiegel, grote spiegel, breedtespiegel, liefst gecombineerd met de 'dobli' (voor de dode hoek en de blinde spot) en, nieuwste snufje, de frontzichtspiegel of, beter nog, de frontzichtcamera om goed te kunnen zien wie zich in het verborgen gedeelte pal vóór de vrachtwagen bevindt.

Voetgangers, fietsers, met de huidge middelen zijn ze dezer dagen van bumper tot bumper te volgen en toch vallen in een stad als Amsterdam gemiddeld nog vier doden per jaar door een ongeval met een afslaande vrachtwagen. Jonge volwassenen vaak, vreemd genoeg meestal vrouwen, die zich keurig aan de verkeersregels houden. Het laatste slachtoffer, in 2007, was een UvA-studente van achttien die nog maar een weekje in de stad woonde.

Niet voor niets grijpt de Amsterdamse verkeerswethouder Tjeerd Herrema de introductieweek voor nieuwe eerstejaars aan om er vanmiddag weer eens een waarschuwingscampagne tegenaan te gooien: 'Blijf uit de dode hoek'.

Dode hoek? Dus ondanks alle maatregelen na dodelijke ongelukken in verleden bestaat hij nóg?
Inderdaad, zegt André Trilling van rijschool Trilling in het Westelijk Havengebied. Want al hang je zoveel spiegels en camera's op dat je door de voorruit het verkeer niet meer kunt zien, altijd zal er rondom een vrachtwagen een risicogebied zijn waarin een fietser zomaar even uit beeld kan verdwijnen, al is het maar voor een tel. De techniek mag onfeilbaar lijken, de chauffeur is dat niet.

Trilling: ''Hij heeft haast. Hij is moe. Hij rijdt al zoveel jaar op de truck dat hij wat slordiger is geworden. Hij dacht ten onrechte dat zijn spiegels goed stonden afgesteld of hij keek net even de andere kant op. Een fietser heeft geen idee wat zich in zo'n vrachtwagen afspeelt, dus die gaat er even vrolijk naast staan. En dan kan het zomaar gebeuren. Je voelt het niet en je hoort het niet.

Je denkt hooguit dat je over een losse putdeksel heen rijdt.''
De 29-jarige loodgieter Jordy Roersen wordt bij de gedachte alleen al wit om de neus. Morgen hoopt hij zijn grootrijbewijs te halen, daarna wil hij als chauffeur bij zijn vader in de zaak. ''Ik kijk meer in mijn spiegels dan op de weg,'' zegt hij.

De ultieme nachtmerrie. Hij wil er liever niet aan denken. Instructeur Munsterman herhaalt zijn mantra: ''Eerst spiegelen, dan rollen. Eerst spiegelen, dan rollen'' De chauffeurs gunnen zichzelf tegenwoordig de tijd niet meer, verzucht hij. ''En de fietsers zien het gevaar niet.'' (MARCEL WIEGMAN)

De techniek staat voor niets. Een beetje vrachtwagen is tegenwoordig behangen met spiegels en camera's. Foto ANP/Robin Utrecht Beeld
De techniek staat voor niets. Een beetje vrachtwagen is tegenwoordig behangen met spiegels en camera's. Foto ANP/Robin Utrecht
Meer over