Ten Slotte

Bart Robbers (1941-2015): politicus met humor en een hart voor D66

'Praat met Bart, dan gaat het hard.' De website van zijn adviesbureau straalt dezelfde levenslust uit die Bart J. Robbers in het dagelijks leven tentoonspreidde.

Roelf Jan Duin
Bart Robbers Beeld Iris van Lunenburg
Bart RobbersBeeld Iris van Lunenburg

'U bent terechtgekomen op de site van een enthousiaste en onvermoeibare actieveling,' worden de sitebezoekers verwelkomt. En actief was hij, binnen zijn partij D66, de kerkelijke organisaties in Amsterdam en in zijn rommelige art-decozaakje achter de Dam dat hij al ruim dertig jaar met zijn vriend Robert Dusarduijn bestierde.

Gedreven
Robbers kon niet alleen goed praten, hij kon vooral goed luisteren. 'Hij verbond mensen,' zegt D66-Kamerlid en oud-partijvoorzitter Gerard Schouw, met wie Robbers in het landelijk bestuur van D66 zat. 'In 2006 ging het heel slecht met de partij, we stonden op nul zetels. Bart bleef enorm gedreven om D66 er weer bovenop te helpen. Dat voelde voor hem als een missie.'

Robbers werd geboren in Zuidland, onder de rook van Rotterdam, en groeide op in de havenstad. Maar Amsterdam lonkte. Hij ging er theologie studeren, ontmoette Robert en vertrok nooit meer. Twaalf jaar zat Robbers namens D66 in de gemeenteraad, eerst als duoraadslid en van 1990 tot 1998 als fractievoorzitter.

Gezellige rebellenclub
'Een bourgondiër met een groot hart voor de partij,' zegt Ingrid van Engelshoven, momenteel wethouder in Den Haag en van 2007 tot 2013 partijvoorzitter. Robbers was tijdens de vergadering altijd goed voor een stichtelijke boodschap. 'Hij hield mij geregeld een spiegel voor. Maar Bart had ook gevoel voor sfeer. Vooral toen het zo slecht ging met D66 herinnerde hij me er geregeld aan dat D66 ook een gezellige rebellenclub moest blijven.' Voor zijn grote verdienste in de partij werd Robbers beloond met de Jan Glastra van Loon-penning.

Humor en opgewekt
Robbers bedreef politiek met flair en gevoel voor humor. Daarbij schuwde hij ludieke acties niet. Een paar jaar geleden parkeerde hij zijn auto nog pontificaal op de Dam, om een boete uit te lokken. Hij vond dat niet duidelijk stond aangegeven of er een parkeerverbod gold.

Hij was ervan overtuigd dat hij 108 zou worden, zei hij altijd opgewekt. Hij zou ouderling worden in de Oude Kerk, iets waar hij heel trots op was. Vrijdagavond werd hij, op 73-jarige leeftijd, door een vuilniswagen overreden op het Rokin.

Gisteren overleed hij aan de gevolgen van de aanrijding. In de kunstwinkel in de Molsteeg wordt hij vanaf vrijdag opgebaard, maandag wordt hij begraven op Zorgvlied.

Meer over