Portretten

Zij nemen 1 juli vrij om Keti Koti te vieren: ‘Stilstaan bij het leed en vieren wat er is bereikt’

Met de hashtag #1julivrij geven Nederlanders aan dat ze vrij nemen tijdens Keti Koti, omdat ze vinden dat 1 juli - de dag dat in 1863 de slavernij formeel werd afgeschaft in Nederlandse koloniën - een nationale feest- en herdenkingsdag moet zijn. Een werkgever en werknemer vertellen.

Janna Nieuwenhuijzen en Roxane Soudagar
null Beeld Sophie Saddington
Beeld Sophie Saddington

Sharily Ortela (34)

“Ik werk sinds kort voor koptelefoonmerk Bose, en ik heb een vrije dag aangevraagd op 1 juli. Voor zover ik weet ben ik één van de weinigen in het team, maar er werd heel goed op mijn besluit gereageerd. Ik heb uitgelegd dat 1 juli een belangrijke dag is voor de zwarte gemeenschap. We nemen een moment om de slavernij te herdenken, om stil te staan bij de pijn van onze voorouders en tegelijk te vieren wat er sinds de slavernij is bereikt. Op het Keti Koti festival wil ik zoveel mogelijk mensen ontmoeten en gesprekken voeren over wat onze volgende stappen zijn. Daarom kijk ik vooral uit naar de sprekers, zoals Jerry Afriyie en Mitchell Esajas. Zij geven altijd hele mooie, inspirerende toespraken die echt een soort oppepper zijn: we hebben de afgelopen jaren veel bereikt, en we kunnen nog veel meer bereiken. Zelf heb ik Curaçaose roots, en ik zet me er graag voor in dat onze community iets meer in de schijnwerpers staat rond Keti Koti. Maar uiteindelijk maakt het niet uit of je Surinaams, Curaçaos, zwart of wit bent: de slavernij heeft op iedereen impact gehad.”

Thalia Posthumus. Beeld Sophie Saddington
Thalia Posthumus.Beeld Sophie Saddington

Thalia Posthumus (31)

“De eigenaressen van het bedrijf waarvoor ik werk hebben besloten om van 1 juli een vrije dag te maken. Ik werk voor het casting- en managementbureau A Million Faces, waar diversiteit en inclusiviteit hoog in het vaandel staan. Dat mijn bazen ervoor kiezen om iedereen vrij te geven om Keti Koti te vieren vind ik heel tof. Ze nemen het heft in eigen hand, want als we op de overheid moeten wachten dan kan dat lang duren. Ik ben trots dat we op dit gebied voorlopers zijn, ik heb dit nog niet eerder meegemaakt bij mijn vorige werkgevers. Met deze actie laat ons bedrijf echt zien waar wij voor staan. Zelf ben ik half Taiwanees; weinig Nederlanders hebben kennis over onze geschiedenis, maar dat kan ik me nog voorstellen, er zijn niet veel Taiwanezen in Nederland. Maar de geschiedenis van Suriname en Nederland is zo met elkaar vervlochten, en toch is de informatie over die geschiedenis eenzijdig. Des te belangrijker dat mensen leren over wat er allemaal is gebeurd. Met een vrije dag op 1 juli komt er meer aandacht voor en kennis over.”