PlusAchtergrond

Nog even puzzelen en dan scharrelt ‘Marsrover’ voor klimaatonderzoek rond op Antarctica

Studenten van de Technische Universiteit Eindhoven hebben een voertuig bedacht dat op zonne-energie zelfstandig klimaatonderzoek kan doen op de Zuidpool.

Hans Nijenhuis
Lage zon, ijs tot zover het oog reikt. Hoe de Rover van Team Polar aan de slag kan op Antarctica wordt door twee studenten ter plekke onderzocht.  Beeld Team Polar
Lage zon, ijs tot zover het oog reikt. Hoe de Rover van Team Polar aan de slag kan op Antarctica wordt door twee studenten ter plekke onderzocht.Beeld Team Polar

Studenten Ewout Hulscher (22) en Oscar Mannens (20) vertrekken binnenkort voor twee weken naar Antarctica om onderzoek te doen voor het project.

De twee zijn misschien wel de jongsten maar zeker niet de eersten die voor onderzoek naar het Zuidpoolgebied gaan. En dat is precies het probleem. Met name Rusland, China en de VS hebben er bases en rijden rond in zware voertuigen op enorme rupsbanden. De brandstof daarvoor moet eerst worden binnengevlogen, en dan met tankwagens naar de onderzoeksstations worden gebracht. Dat is best duur: “Een liter brandstof komt zó op 100 euro,” rekent Hulscher voor. Dat is helemaal niet duurzaam. “De voetafdruk van het onderzoek op Antarctica moet echt kleiner,” zegt Mannens.

‘Doomsday-gletsjer’

Op Antarctica wordt belangrijk onderzoek verricht naar de gevolgen van klimaatverandering. Vorige week nog rapporteerde een groep Amerikaanse wetenschappers dat de zogenoemde ‘doomsday-gletsjer’ versneld in zee dreigt te komen. De gletsjer, zo groot als het Verenigd Koninkrijk, dankt zijn bijnaam aan de berekening dat áls hij in z’n geheel smelt, de zeespiegel wereldwijd met een halve meter stijgt. Dan is het dus heel wrang als onderzoek op Antarctica óók bijdraagt aan klimaatverandering.

Aan de TU Eindhoven hebben zeventien studenten zich daarom verenigd in ‘Team Polar’ met de ambitie een wagentje te bouwen dat op eigen kracht onderzoek kan doen. Ze hebben zich laten inspireren door de Marsrover, het voertuigje van de Nasa dat rondrijdt op Mars. Géén studentengrap: het Nederlands Polair Programma dat namens de overheid onderzoek in de poolgebieden financiert, neemt het team uiterst serieus. Volgens directeur Dick van der Kroef past hun werk perfect bij de Nederlandse visie: “Geen eigen stations en zo min mogelijk menselijke aanwezigheid.” Volgend jaar moet het eerste prototype rijden.

Sensoren

Hoe gaat het voertuig straks de weg vinden? “Het is daar één witte woestijn,” vertelt Hulscher. Zonder herkenningspunten. En in het ijs zitten verraderlijke spleten. “Van A naar B rijden kan wel op gps, net als met je auto. Maar om te voorkomen dat hij ergens tegenaan rijdt of in een spleet stort, zijn sensoren aan alle kanten van de wagen nodig.” En niet zomaar sensoren: ze moeten ook door het dunne laagje sneeuw heen kunnen kijken dat maar net over zo’n spleet kan liggen. Een tweede probleem is de zon. Die schijnt weliswaar 24 uur per dag – het is nu zomer op de Zuidpool – maar hij staat veel lager en de kracht van de zon is veel geringer. Dus hoeveel zonnepanelen gaat hun voertuig nodig hebben?

Om dat allemaal te onderzoeken, varen Hulscher en Mannens op 28 december vanuit Chili mee op het Franse onderzoeksschip Le Commandant Charcot naar Antarctica. Het moeilijkste deel van de reis is trouwens al achter de rug. Dat was namelijk bepalen wíé van de zeventien studenten de reis zouden maken. Loting is natuurlijk geen oplossing voor deze wetenschappers, dus maakten ze een lange lijst met criteria waaraan deelnemers moesten voldoen. “En daarna is er veel, heel veel gesproken,” vertelt Hulscher.

Nu alleen nog zorgen dat ze voor de 28ste geen corona krijgen. Mannens: “We zeggen al wekenlang alles af wat niet met het project te maken heeft.”

Welke zonnepanelen en hoeveel zijn er nodig in het poolgebied, is een van de vragen voor Team Polar.
 Beeld POLAR / Rien Boonstoppel
Welke zonnepanelen en hoeveel zijn er nodig in het poolgebied, is een van de vragen voor Team Polar.Beeld POLAR / Rien Boonstoppel
Meer over