Nieuws

Astrid Holleeder over Peter R. de Vries: ‘Bedankt voor je vriendschap’

‘Peter, bedankt voor je vriendschap, betrouwbaarheid, oprechtheid, je steun en je moed. Ook namens mijn moeder en alle kinderen,’ vertelt Astrid Holleeder in een interview met RTL Boulevard, op de dag dat Peter R. de Vries 65 jaar zou worden.

Het Parool
null Beeld Hollandse Hoogte /  ANP
Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Holleeder blikt in het interview terug op de innige vriendschap die ze met De Vries onderhield, en op het moment dat hij wordt neergeschoten, en later overlijdt in het ziekenhuis. “In het begin was er overweldigend verdriet, dat allesoverheersend was. En daarna komt het besef: het leven moet doorgaan. En dat doe je dan ook wel, alleen nooit meer op dezelfde manier.”

Ze vertelt dat De Vries al meer dan 35 jaar deel uitmaakt van haar leven en dat van haar familie. Vooral in de meest benarde situaties hadden ze veel contact, en kwamen ze als familie dicht bij elkaar. Ze legt uit dat de vriendschap tussen De Vries en haar zwager Cor van Hout heel bijzonder voor ze was, omdat De Vries een maatschappelijke positie innam, heel anders dan de positie van Van Hout, in de onderwereld. “Hij schaamde zich daar niet voor. Hij zag de mens achter de misdaad, en bleef bevriend met hem. En vanuit die vriendschap is er voor hem een belofte ontstaan naar Cor. Als er iets met hem zou gebeuren, zou hij omkijken naar zijn kinderen. En dat heeft hij gedaan. Hij heeft die verplichting op zich genomen, en nooit verzaakt.”

Dat kenmerkt De Vries, volgens haar. “Hij ziet de mens achter de misdaad.”

Ze legt uit hoe belangrijk hij is geweest voor de zoon van Cor, die 10 was toen zijn vader overleed. “Peter heeft echt geprobeerd om voor hem een gids in zijn leven te zijn, nam hem mee naar voetbal, gingen samen eten, en wanneer hij voor belangrijke beslissingen stond, dacht Peter met hem mee. Sprak met hem wanneer hij een puberale ingeving kreeg. Hij is een soort vaderfiguur geworden.”

Ze had het vaak met hem over de beveiliging. Ze vertelt dat hij in 2017 bukte, zijn broekspijp omhoog trok, en zijn tatoeage op de kuit liet zien: ‘On bended knee is no way to be free’. “Hij relativeerde het met de opmerking: ‘Ik zie het zo, ik ben toch al zestig jaar geworden, ik heb de meeste aardappelen al op.’ Hij was heel berustend in het feit dat hem iets kon overkomen. Hij gaf aan: ‘Ik heb al zo’n mooi leven gehad.’ Ik vond die opstelling bewonderenswaardig.”

Holleeder vertelt verder dat ze geluk heeft gehad dat ze De Vries nog heeft mogen zien in het ziekenhuis. “Ik heb hem nog een kus kunnen geven, afscheid kunnen nemen. We hebben gehoopt dat hij er bovenop zou komen, omdat hij zo’n vechter was.”

“Uiteindelijk heb je verdriet om Peter, om zijn kinderen. Ik heb Royce zien opgroeien, en dan zie je zijn verdriet. Maar hij was heel sterk en krachtig. Daar put je dan weer hoop uit. Dan snap je ook waarom Peter het fijn vond om de zoon van Cor te zien. Hij herkent de vader daarin. En dan zie je eigenlijk ook dat die kracht van Peter is doorgegeven aan zijn kinderen. Dat is dan toch weer een heel mooie prestatie, en iets wat hij ons nalaat. Het zijn betekenisvolle kinderen, net als hun vader. De een is weldoener in Afrika, de ander bekommert zich ook om zijn medemens. Alles wat Peter heeft aangeraakt, is positief uitgepakt.”

Meer over