PlusKlapstoel

Actrice Anne-Marie Jung speelt in ‘14, de musical’: ‘Ik begrijp weinig van die fanatieke clubliefde’

Anne-Marie Jung:  ‘Ik ben totáál geen voetbaldier.’ Beeld Harmen de Jong
Anne-Marie Jung: ‘Ik ben totáál geen voetbaldier.’Beeld Harmen de Jong

Op de Klapstoel: Actrice Anne-Marie Jung (46) begint komende week aan haar rol in 14, de musical, een muziektheaterstuk over Johan Cruijff. Een interview aan de hand van trefwoorden. Over smijtwerk op het toneel, de verschrikking van audities en haar woede over de affaire-Derksen.

Stefan Raatgever

Schiedam

“Een leuke stad, maar ik dacht al vrij snel: ik wil meer dan dit. Vanaf mijn negende speelde ik jeugdtheater in Rotterdam. Was voor mij precies één sigaretje in de trein naar een heel andere wereld.”

“Schiedam heeft een schattig centrumpje, er speelden leuke bandjes, maar ik voelde dat ik niet te lang moest wachten met vertrekken. Ik zat op ballet, klassiek en jazz, en voelde dat die dans een onderdeel zou moeten worden van wat ik later zou gaan doen. Als kind was ik daar al mee bezig, ja – zonder dat ik uit een heel creatieve familie kom. Mijn oom was de Schiedamse Elvis, dat dan weer wel. Ik was altijd die kleine actrice en zangeres. Hadden we een verjaardagsfeestje, dan stond ik voor je het wist op een tafel Waarom fluister ik je naam nog? van Benny Neyman te zingen.”

Amsterdam

“Heb ik bijna 16 jaar gewoond. Eerst op een zolder in Zuid, later op het WG-terrein. Op mijn 19de begon ik aan de Kleinkunstacademie – eerst aan de Keizersgracht, maar al snel werden we ondergebracht in het nieuwe pand aan de Jodenbreestraat. Daar baalden we als een stekker van! Zo’n kaal betonnen gebouw, je mocht er nog geen postertje ophangen van de architect. Maar goed, gezellig werd het toch wel. We hadden de beste klas ooit, met Pim, Friso en Joost van de Ashton Brothers, Carice van Houten, Eva van der Gucht en Tina de Bruin. Ik heb er vrienden voor het leven gemaakt.

“Maar omdat ik aan een Hagenees bleef plakken, moesten we kiezen waar we wilden settelen. Het is Den Haag geworden. Ik blijf een stadse meid. Zet mij nooit in een Vinexwijk. Er moet een Bijenkorf in de buurt zijn. Anders wil ik er niet wonen.”

Johan Cruijff

“Bij uitstek geschikt als hoofdpersoon voor een musical. Hij heeft zo’n mooi levensverhaal. Het jochie uit Betondorp dat een wereldster werd. Hij heeft het artiestendom van de voetballers mede vormgegeven. Ik was bij de première in september en dacht: lang geleden dat ik zó’n goede musical heb gezien. En meteen daarna: zat ik hier maar in! Zo’n volkomen eigenzinnig en goed geschreven stuk. De hoofdrolspeler – Tobias Nierop speelt Cruijff echt briljant – zingt niet. Dat is toch wel uniek voor een musical.”

Ajax

“Je gaat me toch niet vragen naar Cruijffs kwaliteiten op het veld? Ik ben totáál geen voetbaldier. Maar dat is voor deze voorstelling dus geen enkel probleem. We spelen een menselijk verhaal. Je hoeft niks van Ajax of Feyenoord te weten. Gelukkig, want ik begrijp weinig van die fanatieke clubliefde. Oké, dan heeft een club spelers naar wie je graag kijkt, maar die zijn na een jaar of tien toch allemaal weer weg? En dan die agressie die soms bij die supporters ontstaat. Onbegrijpelijk vind ik dat. Tijdens een EK of een WK kijk ik mee en veins ik het heel belangrijk te vinden of Nederland wint of niet. Maar het maakt toch niet werkelijk iets uit?”

Nel Cruijff

“Johans moeder, een van mijn rollen. Ik speel ook een teamgenoot van Cruijff, een radioreporter en een KNVB-bestuurder. Ik heb de meeste snelverkledingen van de hele cast. Omdat er over Nel niet veel bekend is, kan ik mijn eigen interpretatie aan de rol geven. Een lieve Amsterdamse moeder ga ik ervan maken. Ze ging mee naar de eerste contractbesprekingen van haar zoon. Een beschermend type, lijkt me.”

Smijtwerk

“Op het podium, bedoel je? Ben ik dol op! Fysiek toneel, het inzetten van lijf en leden, vind ik een van de mooiste theatervormen. Ik ben graag meer dan alleen een sprekend hoofd. Het meest extreme in die zin was The Play that Goes Wrong, dat we in 2017 speelden met onder anderen Tina de Bruin en Rop Verheijen. We struikelden, vielen, kregen delen van het decor over ons heen. Pure slapstick. Heel leuk om te doen, maar erg moeilijk om te repeteren. Al dat geweld moet tot op de millimeter nauwkeurig worden ingestudeerd. Je moet na een duikelpartij wel precies op de juiste plek neerkomen.”

‘Ik ben de Mol’

“Die zin moest ik in 2011 uitspreken, ja. Ik vond Wie is de Mol? toen al het beste programma van de Nederlandse televisie, maar had geen idee dat ik er tien jaar later nog zo vaak aan herinnerd zou worden. Dat spel blijft mensen intrigeren.

“Mijn tactiek als Mol? Joh, daar heb ik helemaal niet zo over nagedacht. Ik wilde gewoon een leuke en gezellige kandidaat zijn, heb het zeker niet als een acteerrol benaderd. Dat kan ook bijna niet: dan zou het acteren drie weken lang non-stop doorgaan. Want als de camera uit is en we gaan ontbijten of een wijntje drinken, moet je je geheim ook voor je houden. Dat was zwaarder dan ik dacht. Ik was bekaf toen we terugkwamen van de opnames op IJsland.”

André van Duin

“Een van de getalenteerdste mensen uit ons vak. Ik ben er trots op dat hij mij als leading lady vroeg voor zijn laatste grote revue uit 2011. Ron Brandsteder en ik waren zijn aangevers. Geweldig om mee te maken. Ik dacht dat ik droomde toen hij me vroeg. Hij had me gezien in de musical Petticoat! ‘Een stevig type dat je niet zomaar omver blaast,’ zei hij letterlijk. Vond ik een fijn compliment. André heeft daarna nooit meer zo’n revue gespeeld, hij is gaan acteren en presenteren. Echt geweldig als je je op die leeftijd nog zo weet te ontwikkelen. Een voorbeeld.”

Audities

“Verschrikkelijk. Afschuwelijk. Ik heb aan niets zo’n hekel als zo’n tafel waarachter mensen je zitten te begluren. De binnenkomst in zo’n ruimte alleen al! Je kent die mensen die je gaan beoordelen vaak wel, maar het is ineens heel onduidelijk hoe je elkaar moet begroeten. Brr... nu ik erover praat krijg ik rillingen over mijn hele lijf. In coronatijd mocht je zelf een filmpje maken. Vond ik wel prettig, want dat kon je rustig 50 keer overdoen. Maar goed, die tijd is weer voorbij. Dus je begrijpt: ik word liever lekker chic gevraagd. Ho, dat is natuurlijk een grap. Maar het klopt stiekem wel.’’

Je krijgt er wel heel veel voor terug

“In dat toneelstuk speelde ik met Bastiaan Ragas, nu zeven jaar geleden. Mijn dochter Sue Bella was toen 2. Goede timing dus, zo’n voorstelling waarin we alle tegenspoed van het ouderschap lekker uitvergrootten. Zat natuurlijk ook een kern van waarheid in. Mijn dochter is een zegen, maar natuurlijk is het moederschap ook een last. Er is een leven vóór en een leven ná Sue. Mijn man Burt is behalve bedrijfstrainer en handelaar in vintagespullen, ook acteur. Hij heeft net in de Netflixfilm The Takeover gespeeld. Het is soms gewoon retemoeilijk om een gezin met ons drukke werk te combineren. Soms gaat het vanzelf, soms moet je alles op alles zetten. Agenda’s open en puzzelen maar.”

Botox

“Daar kan ik me over opwinden, ja. Waarom zeggen we het niet gewoon als we het gebruiken? Het is zo’n raar taboe. Over een dure dagcrème lieg je toch ook niet? Toch heb ik besloten er niet aan mee te doen. Dan maar een frons in mijn voorhoofd. Ik ben 46, verzorg me goed, houd van make-up, maar heb geen zin in gekke dingen. Ik wil mijn mimiek ook niet kwijt. Die expressie is integraal onderdeel van mijn werk.”

Migraine

“Mijn zwakte. Ik heb er last van sinds ik in 2010 een flink fietsongeluk heb gehad, waarbij ik keihard op mijn hoofd viel. Een zware hersenschudding was het gevolg. Onder mijn haarlok zit een groot litteken. Sinds die val komt er bij stress of juist ontlading migraine opzetten. Met medicijnen is het te onderdrukken en kan ik voorstellingen toch spelen, maar ik wil zo graag van die pillen af. Van alles heb ik al geprobeerd. Van fysiotherapeuten tot osteopaten en chiropractoren. Nu ben ik met een psycholoog met EMDR bezig. Ik hoop dat het werkt. Wie een goede tip heeft, mag contact met me opnemen.”

Johan Derksen

“Misselijk werd ik van die hele affaire. Hoe kun je zo’n verhaal nou lacherig op de buis gooien? En dan eindigde het ermee dat hij anderen de schuld ging geven! Het lag allemaal niet aan hem, maar aan de wokecultuur! Ongelooflijk, die man leeft echt onder een steen. Ik ben blij dat hij weg is. Ga lekker bluesplaatjes draaien in je kelder.”

Op 12 mei speelt Anne-Marie Jung haar eerste voorstelling in 14, de musical. Alle shows worden gespeeld in het AFAS Theater in Leusden. I: 14demusical.nl

Meer over