PlusInterview

Zangeres Lilian Vieira: ‘Ik was door de pandemie depressief, werd honderd kilo zwaar’

De Braziliaans-Nederlandse zangeres Lilian Vieira, bekend van de groep Zuco 103, nam een album op met songs van Michael Franks, in het Portugees. Engels zingt ze niet: ‘Jazz klinkt bij mij als djeizz.’

Peter van Brummelen
Lilian Vieira: ' Er is een goede muziekscene in Nederland en ik vind Nederlanders warm en lief.' Beeld Brett Russel
Lilian Vieira: ' Er is een goede muziekscene in Nederland en ik vind Nederlanders warm en lief.'Beeld Brett Russel

Hoort Lilian Vieira muziek, dan ziet ze kleuren. Synesthesie heeft officieel het verschijnsel waarbij zintuigen door elkaar lopen. Welke kleur ziet Vieira bij de muziek op haar nieuwe album Seguir Vivendo (Blijf leven)? Ze hoeft er geen moment over na te denken: “Blauwgroen, de kleur van een zwembad in de zon.”

Zonnig blauw en groen zijn dan ook de overheersende kleuren op de hoes van het album waarop ze songs van Michael Franks uitvoert. ‘It’s a thrill for me to hear these tunes of mine sung in beautiful Brazilian Portuguese,’ zegt in de hoestekst Franks zelf, de Amerikaan die in de jaren zeventig naam maakte met heel relaxte muziek die ergens tussen jazz en pop inhing en vaak een licht Zuid-Amerikaanse inslag had.

30 kilo geleden

Lilian Vieira (Rio de Janeiro, 1966) is geen heel groot kenner van het werk van Michael Franks, geeft ze meteen toe. “Het idee voor dit album komt van producers Roeland Jacobs en Rob van Weelde, die ik kende van het project The Latin Edge of Pop. Maar in de jaren zeventig heb ik, 30 kilo geleden, de muziek van Michael Franks al wel in Brazilië gehoord. Hij had er geen grote hits, maar een select publiek kende hem. Niet heel veel Brazilianen luisterden toen naar Engelstalige muziek.”

In de hoestekst zegt Michael Franks ook hoe muzikaal de Braziliaanse versie van het Portugees klinkt. Je hoort die muzikaliteit terug in het Nederlands van Lilian Vieira, dat opvallend warm en swingend klinkt. Heel af en toe zingt ze ook wel in het Nederlands, in het Engels durft ze het niet. “Mijn uitspraak is zo slecht dat ik het gevoel heb bij elk nummer te moet uitleggen waar het over gaat.”

De Michael Franksklassieker The Lady Wants To Know heet in de versie van Lilian Vieira Solo Do Silencio. “In de tekst komen John Coltrane en Miles Davis voor. Als ik die namen moet zingen, voel ik mij al ongemakkelijk, haha. Bij mij klinkt jazz als djeizz.”

Michael Franks’ teksten werden in het Portugees vertaald door de Braziliaanse zanger en songschrijver Celso Viáforo. Hij deed het heel goed, vindt Lilian Vieira. “Hij heeft er echt Braziliaanse liedjes van gemaakt. In To No Brasil, de vertaling van Down in Brazil, zitten heel subtiele verwijzingen naar de huidige situatie in Brazilië en die...” Zo zacht fluisterend dat het bijna niet te verstaan is, zegt ze: “...kutpresident.”

Onverantwoord gedrag

Al 33 jaar woont Lilian Vieira in Nederland, aanvankelijk in Amsterdam, tegenwoordig in Utrecht. De band met Brazilië is nog altijd hecht. Met angst en beven volgde ze vanuit Nederland wat daar tijdens de pandemie gebeurde. “Er zijn al meer dan 600.000 mensen aan corona overleden. Het regeringsbeleid was een opeenstapeling van onverantwoord gedrag. De president, die klootzak, was tegen vaccineren!”

Grote zorgen maakte ze zich over haar familie in Rio de Janeiro. Hier in Nederland kwam het muziekleven zo goed als stil te liggen en werd een tournee van Zuco 103, de brazilectrogroep waarmee ze internationaal succes vond, afgelast.

“Ik ben tijdens de pandemie heel diep gegaan. Elke nacht schrok ik wakker en checkte ik meteen het nieuws uit Brazilië. Voor de rest zat ik maar thuis. Ik was depressief, werd honderd kilo zwaar. Nu gaat het weer beter. Ik ben weer naar buiten gegaan en gaan hardlopen, telkens een stukje verder. Ik houd het nu 10 kilometer achter elkaar vol.”

Ze kwam in 1989 naar Nederland voor – het zal eens niet – de liefde. “Die liefde is overgegaan, maar hij is nog wel mijn beste vriend. Het grappige is dat hij naar Brazilië is gegaan – hij is echt een Braziliaan geworden – en ik hier ben gebleven.”

Warm en lief

En is zij op haar beurt een Nederlander geworden? “Toen ik hierheen kwam wist ik niets van Nederland, ik had hooguit iets gehoord van tulpen. Ik kwam hier in de zomer. Dat is te doen, leek me. Maar toen ik in de herfst in regen en wind op de fiets zat, dacht: is dit mijn nieuwe land!? Het weer zal nooit wennen, maar verder heb ik mijn draai hier gevonden. Er is een goede muziekscene in Nederland en ik vind Nederlanders warm en lief.”

Dat laatste hoor je niet vaak. Zijn Nederlanders de laatste tijd niet veel harder geworden? “Jullie zijn harder geworden, maar dat gebeurt overal, ook Brazilianen zijn harder geworden.”

Roberto de Lujo & friends featuring Lilian Vieira: Seguir Vivendo - a Brazilian tribute to Michael Franks wordt zondag 20/2 om 14.00 gepresenteerd in het Pianino Theater, Jupiterkade 2, Den Haag.

Meer over