PlusExpositie

Wet rent wrong: een Tower Bridge van Toblerone

Hoe kunstenaars omgingen met de lockdown valt ruwweg uiteen in twee opties. Of het plotselinge wegvallen van deadlines zorgde voor onrust, waardoor er niets meer uit hun handen kwam. Of ze grepen de rust aan om lekker keihard door te werken.

Aan de muur Novel Model Water Folding Chair van Ian Page, vooraan de Tower Bridge van chocola door Salim Bayri.Beeld Galerie Van Gelder

De drie kunstenaars die nu tentoonstellen bij Galerie Van Gelder, behoren tot de tweede categorie. Terwijl hun buitenlandse collega’s spoorslags afreisden naar hun thuisland, sloten deze drie Rijksakademieresidents zich op in hun ­atelier. Wat ze hebben gemaakt, is al even eigengereid als hoe ze het hebben gedaan.

Geen gelikte, lekker verkoopbare werken, maar ronduit rare kunst. Met glibberige, vies bruine viscose bouwde Özgür Atlagan een fotocabine waarbinnen een diacarrousel een dronken tocht langs een kledingkast laat zien. In steeds meer ­bewogen shots wordt ingezoomd op de roze lades en zwarte knoppen. Het onderwerp ontbeert elke vorm van drama, maar op de een of andere manier roept het wel een ­erotische spanning op. Voyeurisme zonder doel.

Beschimmelde cementmolen

Ook Salim Bayri gaat graag aan de haal met huis-, tuin- en keukenmiddelen. Van twee ­klokken verving hij de wijzers door een afbeelding van een cementmolen, die dus dubbele rondjes draait. De titel van het drieluik, Once You Get In, slaat op klok nummer 3, waarvan de wijzerplaat is vervangen door een foto van de beschimmelde binnenkant van de cementmolen.

Die klokken zijn nog redelijk traditioneel vergeleken met het sculptuur dat Bayri ook nog toont. Hij bouwde de Tower Bridge uit Londen na in chocola. Op een van de warme dagen van de afgelopen tijd is het brugdeel gaan smelten en ingestort, maar dat maakt het werk eigenlijk alleen maar beter. Net als de stukjes Toblerone en KitKat die in de torens te herkennen zijn.

Het referentiekader van Ian Page is iets meer highbrow. Hij nam de eenvoudige stoelen van de Shakers, een Amerikaanse christelijke gemeenschap met sterke ideeën over ascese, als uitgangspunt voor een aantal sculpturen dat zich het beste laat omschrijven als drie­dimensionale lijntekeningen of platgeslagen maquettes.

Bij eentje zijn de contouren gevuld met water dat constant in beweging wordt gehouden door drie molentjes die op verschillende snelheden draaien. Het zonlicht schittert in de vloeistof, waardoor de stoel verandert in een door sloten doorsneden polderlandschap. Niet om ‘op’ maar ‘in’ te zitten.

Wet rent wrong

Wie Özgür Atlagan, Salim Bayri, Ian Page
Waar Galerie Van Gelder, Planciusstraat 9A
Te zien t/m 9/8

Meer over