PlusConcertrecensie

Voor Phil Collins is het goed dat Genesis stopt

Genesis in de Ziggo Dome Beeld Marcel Krijgsman
Genesis in de Ziggo DomeBeeld Marcel Krijgsman

Waarschijnlijk voor het laatst bespeelt Genesis met Phil Collins op zang de grote podia. Het eerste concert in de Ziggo Dome bewees maandagavond vooral dat het afscheid op het juiste moment komt.

Stefan Raatgever

Collins zei het er ter verduidelijking bij toen hij in juni 2019 in Nijmegen voor het eerst een Nederlands podium opkwam met een wandelstok: ‘Mijn voet is naar de klote.’ De gevolgen waren de gehele avond zichtbaar: hij kwam zijn stoel niet uit.

Nu hij drie jaar later terug is voor een (definitieve?) afscheidstournee met Genesis, acht hij uitleg niet meer nodig. Collins hangt 2,5 uur lang met gekromde rug achterover in wat oogt als een vrij basale bureaustoel.

Dat hij niet meer drumt, is voor zijn fans geen nieuws meer. Een chronische polsblessure maakt het hem het spelen onmogelijk. Hij delegeerde die taken al eerder aan zijn zoon Nic, die op de kleuterschool zat toen Genesis in 2007 voor het eerst een niet meer verwachte reünietournee ondernam.

110 euro voor een staanplaats

Toentertijd was nog even geprobeerd ook Genesis’ eerste zanger Peter Gabriel voor het project te interesseren. Een moeite die Collins (71) en zijn strijdmakkers Mike Rutherford (gitaar, 71) en Tony Banks (toetsen, 71) zich dit keer bespaarden. Gabriel, die zich in de eerste helft van de jaren zeventig het liefst zo theatraal mogelijk uitdoste, moet met afschuw hebben gekeken naar het trainingsjackie waarin Collins zich op de bühne had gestoken.

Waarom dan toch nog een keer tournee? Bij ticketprijzen van 110 euro voor een staanplaats laat een van de motivaties zich raden. De twee concerten in de Ziggo Dome raakten pas op het allerlaatst vol (voor dinsdag zijn nog kaarten).

Het zijn alles bij elkaar weinig hoopgevende voortekenen. En het duurt maandagavond ook lang voordat Collins zijn stem op sterkte heeft. Twee achtergrondzangers stutten zijn vocalen zo goed als het kan, maar Mama en ook Land of Confusion missen het juiste venijn.

Op adem komen

Met Collins op zang werd Genesis in de jaren tachtig een hitmachine die niet langer progrock, maar vooral pure pop speelde. De liefhebber van de eerste incarnatie van de groep krijgt in de Ziggo Dome echter ook een royale blik over de schouder. Die lijkt de band ook goed uit te komen: Collins kan op de, bombastische, instrumentale stukken mooi op adem komen en zingt vervolgens een sterker tweede deel.

Het prachtige Follow You, Follow Me houdt hij fraai klein en No Son of Mine klinkt precies getergd genoeg. Ook I Can’t Dance en Throwing it All Away klinken lekker vet. Alleen op meezinghit Invisible Touch haalt de lagere toonzetting de angel uit de song.

Zo kan het amper anders of dit is werkelijk de laatste keer dat Genesis samen toert. Muzikaal staat de sound van de groep nog steeds recht overeind, het repertoire zal nog decennia de evergreenradiozenders bevolken. Alleen heeft Collins vermoedelijk geen zoon meer over die hem live ook als zanger kan vervangen.

Genesis

The Last Domino?
Gezien 21-3, Ziggo Dome
Nog te zien 22-3, aldaar

Meer over