PlusTheaterrecensie

Volim Te is een ontroerende terugkeer naar het theater

De jonge schrijver Vera Morina levert met Volim Te (Ik hou van jou) een aangrijpende tekst af die als een magisch-realistische drietrapsraket in elkaar zit.

Wendy Lubberding
Het hele decor is blauwhelmenblauw, van de bank tot de kamerplant en van de kopjes en glazen tot de eetkamerstoelen. Beeld Bart Grietens
Het hele decor is blauwhelmenblauw, van de bank tot de kamerplant en van de kopjes en glazen tot de eetkamerstoelen.Beeld Bart Grietens

Terwijl ze haar personage steeds dieper laat afdalen in de herinnering, laat ze overtuigend zien hoe alomvattend een trauma kan zijn. Je kunt het kind wel weghalen uit een oorlog, maar die oorlog kleurt haar leven daarna voorgoed.

In het geval van hoofdpersoon Ena (Gonca Karasu) is die kleur letterlijk zichtbaar gemaakt in het decor (een ontwerp van Ascon de Nijs): haar hele woonkamer is blauwhelmenblauw, van de bank tot de kamerplant en van de kopjes en glazen tot de eetkamerstoelen. Hier loopt Ena deze nacht angstig mompelend rond terwijl ze speelgoed in een vuilniszak propt. Ze mompelt ‘ben ik fucking zwanger’. Plotseling stapt een man de kamer binnen, Sule (Vanja Rukavina). Er zit bloed aan zijn overhemd. Dat kan hij verklaren, zegt hij, en ook waarom hij lang geleden verdween.

Herinneringen

De twee gaan met elkaar in gesprek, herinneringen ophalend aan zijn grote liefde en aan haar vroege jeugd. Dat roept de ene vraag na de andere op. Is Ena nu de moeder of de dochter? Is de man haar man, of haar vader? Is hij er wel echt? Waarom verdween hij opeens? Waar is hij al die jaren geweest? Langzaamaan wordt duidelijk dat in Ena’s hoofd het weggestopte verleden, de oorlog in Bosnië, even aanwezig is als de tastbare wereld van vandaag.

Zo zetten Morina en regisseur Abdel Daoudi de twee vol raadsels neer. Uit losse bergen herinneringen puzzelen we een beeld bij elkaar.

Sciencefictionverhaal

De verrassing zit hem in de vorm van Ena’s vroegste herinneringen: zij heeft zijn plotselinge verdwijning, haar moeders lange, radeloze zoektocht naar hem en haar eigen angst als kind met elkaar verknoopt tot een heldhaftig sciencefictionverhaal. Van zwaarte naar gewichtloosheid. Wanneer de held Sule in zijn raket op de komeet afkoerst die zijn wereld bedreigt, ziet hij 8373 raketten met hem meevliegen. Het getal blijkt de sleutel tot de feiten.

Na de laatste lockdown is het doordacht opgebouwde en sterk gespeelde Volim Te (Ik hou van jou) een ontroerende terugkeer naar het theater. En een belangwekkende. Het vraagt enorm veel van een mens om het leven in een behapbare vorm te gieten na een trauma. De theatervorm, met spelers die lijfelijk voor je neus die worsteling doormaken en ernaar handelen, neemt je daar heel direct in mee. Dat kleurt je kijk op je medemens.

Theater

Volim Te (Ik hou van jou)
Door Bellevue Lunchtheater/ Vera Morina en Abdel Daoudi
Gezien 27/1 Theater Bellevue
Te zien t/m 6/2 Theater Bellevue

Meer over