PlusFilmrecensie

Van Queen Elizabeth tot filmcomponist Ennio Morricone: deze drie biopics draaien nu in de bioscoop

Het is blijkbaar biopic-week in de bioscopen: naast The Most Beautiful Boy in the World en de biografische satire The Unbearable Weight of Massive Talent zijn nóg drie portretdocu’s te zien. Elke film sluit in zijn stijl naadloos aan op zijn onderwerp.

Joost Broeren-Huitenga
Deze week verschijnt onder andere een film over de Britse Queen Elizabeth II. Beeld Alamy Stock Photo
Deze week verschijnt onder andere een film over de Britse Queen Elizabeth II.Beeld Alamy Stock Photo

Elizabeth: een koninklijke film op gepaste afstand met veel schone schijn

De tamste van het stel is Elizabeth, over de Britse koningin Elizabeth II, die dit jaar exact zeventig jaar op de troon zit. Van de hier besproken films is het de enige die werd gemaakt zonder toegang tot het onderwerp; regisseur Roger Michell stelde zijn verhaal geheel samen uit archiefmateriaal.

In thematische hoofdstukjes schetst de film het leven van de Queen – ‘a portrait in parts’ luidt dan ook de ondertitel van de film. Onder de noemer ‘Horribilis’ komen wel enkele zwarte bladzijdes voorbij, maar liever houdt Michell het gezellig, met vrolijke montages en pophits. Een koninklijke film: op gepaste afstand en met veel schone schijn.

Elizabeth

Regie Roger Michell
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, Soho House, Tuschinski

Ennio: een (enigszins pompeus) portret dat een maestro waardig is

In tegenstelling tot Elizabeth verzuipt Ennio zo ongeveer in de toegang. De film hangt aan de lippen van de legendarische filmcomponist Ennio Morricone, die kort voor zijn dood in 2020 uitgebreid werd geïnterviewd door regisseur Giuseppe Tornatore, die voor meerdere van zijn fictiefilms met Morricone samenwerkte. Hij creëert een portret dat een maestro waardig is: statig en vererend. Maar ook wat pompeus.

Tussen de inzichten van de maestro zelf door mag een eregalerij aan liefhebbers in nieuwe en oude interviews de loftrompet over hem steken, inclusief Clint Eastwood, Bernardo Bertolucci, Quentin Tarantino en Bruce Springsteen.

Ondanks de speeltijd van bijna tweeënhalf uur ontstaat zo een film die gehaast aanvoelt – er moeten veel anekdotes worden verteld, waardoor die vaak weinig ademruimte krijgen. Interessante rode draad is Morricones worsteling met het componistenestablishment in zijn thuisland Italië, dat hem als filmcomponist lange tijd niet serieus wilde nemen.

Ennio

Regie Giuseppe Tornatore
Met Ennio Morricone
Te zien in De Balie, Cinecenter, Eye, Filmhallen, Lab111, Rialto De Pijp, Rialto Vu, Tuschinski en via Picl.nl

The Sparks Brothers: het plezier spat af van deze popculturele biopic

Ook The Sparks Brothers (al sinds vorige week te zien) is overduidelijk gemaakt door een liefhebber van zijn onderwerp: de broers Ron en Russell Mael, kernduo van de experimentele popband Sparks. Regisseur Edgar Wright voert zichzelf in de film zelfs op onder de credit ‘fanboy’.

Er zijn meer overeenkomsten met Ennio: ook in The Sparks Brothers vormen interviews met de Maels de rode draad en mag een flinke schare bewonderaars hun immense invloed bewieroken. En ook dit is een overvolle film: Wright geeft ruimte aan de volledige discografie van de band – 25 albums in 50 jaar.

Het essentiële verschil zit hem in het plezier dat van The Sparks Brothers afspat: popculturele veelvraat Wright vertelt heerlijk speels en met milde ironie. Zoals Sparks de popmuziek ontregelt met humor en theatraliteit, zo zet ook Wright zijn film steeds weer op losse schroeven. Juist door alles niet helemaal serieus te nemen, neemt hij Sparks uiterst serieus.

The Sparks Brothers

Regie Edgar Wright
Met Ron Mael, Russell Mael
Te zien in Eye, Filmhallen, City

Meer over