PlusBoekrecensie

Tussen kluchtige ontwikkelingen komen institutioneel racisme, klasseprivilege en de crisis in de zorg voorbij

Monica Ali keert in haar nieuwe roman Een liefdeshuwelijk terug naar de wereld van migranten en verwerkt actuele thema’s in een smakelijke, zij het allerminst vlekkeloze zedenkomedie.

Dirk Jan Arensman
null Beeld SOPA Images/LightRocket via Getty
Beeld SOPA Images/LightRocket via Getty

Monica Ali (1967) debuteerde ooit spectaculair met Brick Lane (2003), het verhaal van tienermeisje Nazneen dat na een gearrangeerd huwelijk vanuit een dorp in Bangladesh in het Londense East End terechtkomt. Daarna publiceerde de in Dhaka geboren Britse drie romans waarin ze vooral bezig leek met niet voldoen aan de (multiculti)verwachtingen.

Curieus dieptepunt: Untold Story (2012), een what if-verhaal waarin Lady Di haar dodelijke ongeluk in scène zette en na plastische chirurgie naar de VS verhuisde.

Samen diagnoses stellen

Tien jaar later is er nu Een liefdeshuwelijk. Een allerminst vlekkeloze roman die evengoed de conclusie rechtvaardigt dat Monica Ali terug is. Terug in de wereld van (kinderen van) migranten én als iemand die ernstige, actuele thema’s in smakelijke zedenkomedies verwerkt.

Spil daarin is de 26-jarige Londense Yasmin Ghorami, dochter van Bengaalse ouders, die op het punt staat veel van hun dromen waar te maken. Binnenkort rondt ze haar studie geneeskunde af, tot innige tevredenheid van haar vader, huisarts Shoakat. (Zijn idee van vader-dochterpret: op basis van medische dossiers samen diagnoses stellen.) En de jonge arts die tijdens haar coschappen haar schijnbaar ideale vriendje werd, Joe Sangster, staat op het punt hun schijnbaar ideale schoonzoon te worden.

Hilarische relfeministe

In dik 500 pagina’s verschijnen er uiteraard heel wat hobbels op de weg. Met de gapende cultuurkloof tussen Yasmins conservatieve (moslim)ouders en Joe’s moeder Harriet, een semiberoemde, tamelijk hilarische relfeministe, nog als een van de minst hachelijke.

Zo biecht Joe noodgedwongen een onenightstand op en blijkt hij in therapiesessies met zijn psychiater een herstellende seksverslaafde. Yasmins dwarse broertje Arif flirt met maatschappelijke mislukking en moslimextremisme. Terwijl het altijd als sprookjesachtig voorgespiegelde huwelijk tussen de uit armoede opgeklommen Shoakat en hooggeboren moeder Anisha plotseling in code-roodweer terechtkomt.

De plotwendingen zijn wel érg talrijk en niet altijd geloofwaardig. (Voorbeeldje: Anisha trekt op zeker moment tijdelijk in bij Harriet én wordt semiverliefd op performancekunstenares Flame.) Tussen die kluchtige verwikkelingen door komt wel alles van institutioneel racisme, (klasse)privilege en de crisis in de zorg voorbij, in levendige scènes en dito dialogen. Vooral Shoakat is een ijzersterk, tragikomisch personage. En van alle geheimen in Een liefdeshuwelijk komen de schrijnendste, in de finale onthuld, aan als een mokerslag.

null Beeld

Een liefdeshuwelijk

Monica Ali
Vertaald door Nadia Ramer
De Geus, €23,50
541 blz.

Meer over