PlusFilmrecensie

The Lawyer blijkt paradoxaal genoeg net zo koud als zijn hoofdpersoon

Roosje van der Kamp
The Lawyer


Regisseur
Romas Zabarauskas Beeld Het Parool
The LawyerRegisseurRomas ZabarauskasBeeld Het Parool

Verschillende vormen van onderdrukking, en de raakvlakken daarvan, staan centraal in The Lawyer. Daarin valt de bedrijfsjurist Marius (Eimutis Kvoščiauskas) voor de Syrische vluchteling Ali (Dogac Yildiz), die hij ontmoet via een camservice. De film van de Litouwse regisseur en activist Romas Zabarauskas verwerpt een simpele tegenstelling van slachtoffer en redder, om de menselijkheid van de personages bloot te leggen.

De eerste ontmoeting tussen Marius en Ali visualiseert hun ongelijkheid: Ali is geprojecteerd op een scherm, afgeplat door Marius’ esthetische obsessie; Marius zit comfortabel achteruitgezakt op zijn bank. Marius spreekt hardop; Ali daarentegen is ontdaan van zijn stem en moet zijn opmerkingen in de chat typen.

Wanneer The Lawyer zijn personages in hokjes plaatst, is dit met het doel de hokjes uiteindelijk te deconstrueren: Marius’ nauwe kijk op Ali blijkt te worden weerspiegeld door onze nauwe kijk op Marius. Marius is inderdaad een oppervlakkige man, meer bezig met uiterlijk dan met inhoud, meer met geld dan met ethiek en meer met het overeind houden van een jong en hip imago dan met progressieve politiek. Maar hij heeft ook een hart, en de film focust vooral op zijn karakterontwikkeling, in gang gezet door het vroegtijdig overlijden van zijn vader, die hem nooit accepteerde.

Als Marius’ ontwikkeling op momenten weinig geloofwaardig overkomt, komt dat vooral doordat Kvoščiauskas hem zo koud en afstandelijk speelt. Die wordt daarbij niet geholpen door het grotendeels Engelse script: de acteur wordt belemmerd door de zichtbare moeite die hij heeft om de woorden correct uit te spreken en is uiteindelijk te gefocust op de uitspraak om emotie in zijn personage te stoppen.

Zabarauskas’ derde speelfilm bekritiseert Marius vooral vanwege zijn esthetische interesse in Ali – Ali merkt treffend op dat Marius alleen geïnteresseerd is in het bieden van hulp aan vluchtelingen als hij ze aantrekkelijk vindt – maar The Lawyer heeft op dezelfde manier een grotendeels esthetische interesse in de personages.

De cinematografie staat duidelijk centraal in de film. Zo is er een interessante zwart-witscène aan het einde van de film die doet denken aan 20ste-eeuwse Europese cinema, maar het verhaal ook op een generieke romance doet lijken. Het lijkt alsof er weinig inhoud achter deze esthetiek zit en dat komt voornamelijk door het script, vol met ­ongemakkelijke uitspraken en onnatuurlijke dialogen.

De lijnen van het argument dat Zabarauskas wil maken, komen duidelijk naar voren. Het is alleen jammer dat het argument zo onhandig is geconstrueerd, in alle scènes zo overduidelijk naar voren komt, en zo onovertuigend wordt gebracht door de acteurs.

The Lawyer focust op de mens achter het identiteits­label, maar blijkt paradoxaal genoeg net zo koud als zijn hoofdpersoon op eerste gezicht lijkt te zijn.

The Lawyer

Regie Romas Zabarauskas
Met Dogac Yildiz, Darya Ekamasova, Eimutis Kvoščiauskas
Te zien via Picl

Meer over