Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Tanja Nijmeijer is een held

PlusTinkebell

Tinkebell

De allerrijkste 1 procent van de wereldbevolking bezit net zoveel als de andere 99 procent bij elkaar. Wanneer die 1 procent haar rijkdom zou delen, zou er geen armoede en geen honger zijn. Dan zouden de voornaamste oorzaken voor de grootste conflicten en problemen in de wereld niet bestaan.

Dit heeft u vast al wel eerder gehoord, want over dit feit is al veel gepubliceerd. Maar bent u ook in actie gekomen? Heeft u geprotesteerd? Heeft u uw verontwaardiging geuit, of beter: omgezet in daden? En zo ja, waaruit bestond uw verzet dan?

Stemde u vorig jaar géén VVD? Heeft u een extra pak macaroni gekocht en afgegeven aan de voedselbank? Een petitie getekend? En u doet ook nog aan recycling?

Op 15 januari 2000 vertrok de Nederlandse student Tanja Nijmeijer naar Colombia om daar als stage Engelse les te geven op een privéschool. Al vrij snel werd ze geconfronteerd met de extreme ongelijkheid in het land. Met een zeer corrupt en uitermate gewelddadig regime dat ’s avonds de straten in de armste wijken ‘schoonveegde’. En hoewel het land een bron van kostbare grondstoffen was, verrijkte slechts een handvol machthebbers zich meer en meer en hadden arme boeren geen eigen land, geen rechten en geen toekomst.

Dit intense onrecht raakte haar zodanig dat ze in 2002 besloot zich aan te sluiten bij de grootste organisatie tégen dit regime en vóór gelijke rechten: de Farc. Een organisatie die toen nog te boek stond als een terroristische organisatie. Want door met gebruik van geweld in opstand te komen tegen een zittende macht, ook al is die zittende macht veel gewelddadiger en de oorzaak van grove schending van mensenrechten, word jij logischerwijs ‘het kwaad’.

Dit weekend las ik het boek dat Tanja schreef over haar jaren als guerrilla in de Colombiaanse jungle. Over haar prominente rol in de vredesonderhandelingen die volgden van 2012 tot 2016. En over hoe zij de positie van vrouwen en gendergelijkheid blijvend op de agenda zette. Ik las het verhaal van een integere, intelligente, zeer dappere vrouw die de moed had partij te kiezen en actief mee te vechten voor de rechten van de allerarmsten.

Wat me irriteert, is hoe hier in Nederland naar haar keuze wordt gekeken. De focus op het gebruik van geweld door de Farc, meestal zónder de context van deze burgeroorlog in ogenschouw te nemen. ‘Tanja is een terrorist’ en daar stopt het denken.

Maar wat is onze rol? Weggezakt in onze comfortabele sofa, scrollend op onze smartphones. Consumerend. Alle kostbare bronnen in de wereld naar ons toetrekkend. Corrupte regimes ondersteunend omdat dat ons het beste uitkomt.

Tanja wist: deze wereld veranderen bestáát niet zonder risico’s te nemen. Daarom vind ik haar een held. En zouden wij ons allemaal kapot moeten schamen. De echte terroristen, dat zijn wij.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over