Striptekenaar Wasco laat zich een maand lang op de vingers kijken

Deze maand is de etalage van boekhandel Scheltema aan het Rokin het atelier van striptekenaar Wasco. 'Ik ga eens kijken of ik deze winkel naar mijn hand kan zetten.'

Peter van Brummelen
Wasco in de etalage van boekhandel Scheltema Beeld Roy Del Vecchio
Wasco in de etalage van boekhandel ScheltemaBeeld Roy Del Vecchio

In principe werkt Wasco met alle technieken die een striptekenaar ten dienste staan, maar zijn computer heeft hij thuisgelaten. Op zijn werk­tafel in de etalage van Scheltema liggen een penseel, een stift en een potlood. Het werkblad van zijn tafel is van glas. Daaronder zit een cameraatje. Maakt hij op een semitransparant vel papier een tekening, dan kunnen voorbijgangers op straat via een beeldscherm precies volgen wat hij doet.

Met zwierige hand tekent Wasco (Henk van der Spoel, 1957) ter demonstratie een pinguïn - een soort handelsmerk van de tekenaar. Vindt hij het niet eng of vervelend dat iedereen hem een maand lang op zijn vingers kan kijken? 'Welnee,' zegt hij luchtigjes. 'Als in een praatprogramma een zanger na een interview zijn gitaar pakt, is dat toch ook niet gek? Ik zie tekenen ook als een soort performance. Ik kan me voorstellen dat tekenaars die in hun strips heel ingewikkelde constructies maken er geen pottenkijkers bij kunnen hebben, maar ik werk heel ongedwongen en natuurlijk.'

Hij heeft ruime ervaring met tekenen voor publiek. 'Ik ben weleens verbaasd hoe interessant mensen het vinden. Dan denk ik: is het nou echt leuk om te zien dat ik al vijf minuten grassprieten zit te tekenen?'

Droom
Op zoek naar sinterklaascadeaus liep hij onlangs Scheltema binnen. Zijn vraag of hij er eens zou mogen exposeren, leverde Wasco veel meer op dan hij had durven dromen. Dat hij nu een maand lang in de etalage van de megaboekhandel werkt, is in het kader van Scheltema stript. De actie voorziet in lezingen en workshops, onder anderen door striptekenaars als Peter van Dongen, Jean-Marc van Tol en Peter de Wit.

Op de eerste dag in de etalage heeft Wasco zijn territorium al behoorlijk uitgebreid. Op de boekenkasten in de buurt van zijn werktafel heeft hij eigen werk geplaatst en ook op het raam hangt al een grote tekening. Van speelgoedblokken heeft hij zijn voornaamste karakter Tuitel nagebouwd en bijna vanzelfsprekend zijn er pinguïns in alle soorten en maten. 'Het wordt hier een soort knutselfrutselhoek,' zegt de tekenaar.

Scheltema is een prachtige boekhandel, maar Wasco vindt hem wel wat clean. 'Van mij mag het losser allemaal. Ik wil ook op de etages tentoonstellinkjes van mijn werk inrichten. Ik ga eens kijken of ik deze winkel naar mijn hand kan zetten.'

Signeren
Voor een deel zal Wasco in Scheltema werken zoals hij dat altijd doet, maar de communicatie met klanten staat voorop. 'Mensen die hier een boek hebben gekocht, kunnen er door mij een alternatief omslag voor laten tekenen. Daar knip ik dan een stuk papier op maat voor. Maar als ze het willen, kan ik ook rechtstreeks op het boek tekenen.'

Eigen werk verkoopt en signeert hij vanzelfsprekend ook. Vlak bij zijn werktafel ligt een stapel van zijn jongste boek Het Tuitel complex. Vergeleken met eerdere in eigen beheer uitgegeven en zelf gestencilde boekjes ziet dit er bijna monumentaal uit. Tuitel en zijn trouwe hondje Phiwi beleven in het boek geen gebruikelijke stripavonturen. Heel oneerbiedig zou je kunnen zeggen dat er in het boek sowieso niets gebeurt.

'Een wereld van lijn, kleur en vlak' heet Het Tuitel complex op de achterflap. Een boek voor de liefhebber, zeg maar. 'Ik kreeg van de uitgever carte blanche en heb gekozen voor de meest abstracte kant van mijn ­oeuvre. En dan is het ook nog eens zonder tekst. 'Zou je dat nou wel zo doen?' zei mijn vrouw nog en ik was zelf ook wel bang dat het een enorme flop zou worden, maar de eerste druk van duizend exemplaren is al bijna uitverkocht. Bijzonder voor een boek zonder helder onderwerp. De details vormen het onderwerp. En in dat opzicht is het kunst, vrees ik.'

Meer over