PlusOperarecensie

Sopraan Marina Rebeka is magistraal in opera Anna Bolena

Sopraan Marina Rebeka triomfeert bij De Nationale Opera als de versmade koningin in Donizetti’s Anna Bolena, het Engelse koningsdrama rond Henry VIII.

Erik Voermans
In het midden Marina Rebeka als Anna Bolena, een absolute sterrol, zoals het hoort. Beeld Ben van Duin
In het midden Marina Rebeka als Anna Bolena, een absolute sterrol, zoals het hoort.Beeld Ben van Duin

Belcanto is de kunst van het mooi zingen. De term is tegelijkertijd nietszeggend en heel specifiek, want bij belcanto denken we aan opera’s van Italiaanse componisten uit de eerste helft van de negentiende eeuw als Bellini, Donizetti en Rossini.

In Nederland, of eigenlijk in Amsterdam, is het belcantorepertoire een ondergeschoven kind. Voor belcanto moest de liefhebber naar Dordrecht, naar het Belcanto Festival, dat in 2004 werd opgeheven omdat de gemeente het niet meer subsidiabel achtte.

Componeermachines

De nonchalance over dit belangrijke operagenre is verklaarbaar. Er kleeft de schijn van oppervlakkigheid en inwisselbaarheid aan, een notie die mede wordt ingegeven doordat Rossini en Donizetti componeermachines waren. Donizetti schudde soms wel vier opera’s per jaar uit zijn mouw. Toen hij op zijn vijftigste stierf, had hij er 65 geschreven.

Andere complicatie: belcanto kan niet zonder fantastische stemmen. Sutherland en Callas zorgden in de jaren zestig en zeventig voor een opleving. Maar die zongen in Nederland slechts bij zeer hoge uitzondering. Intendant Hans de Roo haalde Sutherland naar Amsterdam voor Maria Stuarda (1977) en Lucia di Lammermoor (1982). Dat waren nog eens tijden.

Gaan die onder Sophie de Lint, de opvolger van Pierre Audi bij DNO, herleven? Er staat in elk geval een Donizettitrilogie gepland, waarvan de eerste opera, Anna Bolena, dinsdagavond met zeer groot gejuich werd ontvangen.

Zelden de zaal zo in bijval zien exploderen als na het slotakkoord van het overtuigend spelende Nederlands Kamerorkest onder Enrique Mazzola, met de geweldige Letse sopraan Marina Rebeka in een absolute sterrol, zoals het hoort. Er werd over de hele linie voortreffelijk gezongen. Ook Raffaella Lupinacci als Giovanna Seymour, Cecilia Molinari als Smeton en Ismael Jordi als Riccardo Percy maakten indruk.

Italiaans temperament

Anna Bolena was Donizetti’s 35ste opera en zijn grote doorbraak. Dat het verhaal elke suspension of disbelief tart, doet er niet toe. En ook voor muzikaal-psychologische diepgang zijn we bij Donizetti aan het verkeerde adres, al kan de onverwoestbare zonnigheid van de noten, zelfs op de indringendste momenten, ook een kwestie van Italiaans temperament zijn. Vanuit een wat herfstiger kikkerlands perspectief is het soms net of hij eerst de muziek schreef en zich pas daarna realiseerde dat er ook nog een tekst op moest.

De enscenering van Jetske Mijnssen geeft het Engelse koningsdrama rond Henry VIII de benodigde donkerte. De eenzaamheid van de versmade koningin, die door Henry wordt ingeruild voor een jonger exemplaar, grijpt je naar de keel.

Gaat dat zien, gaat dat horen.

De Nationale Opera

Donizetti – Anna Bolena

Door Nederlands Kamerorkest en Koor van DNO o.l.v. Enrique Mazzola
Regie Jetske Mijnssen
Gehoord 10/5 in Nationale Opera & Ballet
Nog te horen 12, 15, 18, 21, 26, 29/5, aldaar

Meer over