PlusInterview

Serie Lit & Woke over complottheorieën: streamingdiensten vonden het te raar, dus dan maar zelf uitbrengen op YouTube

Producent Allen Grygierczyk (l) en regisseur Kevin Boitelle op het dak van het Volkshotel. Beeld Sophie Saddington
Producent Allen Grygierczyk (l) en regisseur Kevin Boitelle op het dak van het Volkshotel.Beeld Sophie Saddington

In de comedyserie Lit & Woke beginnen twee jongens een YouTubekanaal over blowen en complottheorieën. Regisseur Kevin Boitelle en producent Allen Grygierczyk stampten zonder budget een serie uit de grond. ‘Niemand is zo gek om dit te doen.’

Rajko Disseldorp

Op maandag 22 maart verscheen er een e-mail in de inbox van de Parool-redactie. Afzender: producent Allen Grygierczyk (36). De mail ging over de serie Lit & Woke die hij met Kevin Boitelle (35) maakte. “Wat mij opviel,” schreef Grygierczyk, “is dat Het Parool hier nog geen woord over heeft geschreven en dat kan natuurlijk niet. (..) Nu zijn wij de moeilijkste niet en willen wij nog wel wat tijd vrijmaken voor een artikel. Wij horen graag wanneer jullie een interview willen inplannen.”

Bijna twee weken later, het is dan vrijdag 1 april, worden Grygierczyk en Boitelle op een dakterras gefotografeerd. Het interview moet nog beginnen. De producent lacht. “Ik was even bang dat je ons vanwege 1 april hierheen had gehaald, zonder een interview te doen, alleen omdat ik zo’n bijdehante e-mail had gestuurd.”

Illegale coffeeshops

Het is goed voor te stellen hoe Grygierczyk en Boitelle met een soortgelijke bravoure de afgelopen jaren in de filmindustrie carrière maakten. Achter hoe dat begon, zit een grappig verhaal: de jeugdvrienden leerden elkaar kennen op een plein in het centrum van Venlo. Hier verzamelden vele jongeren uit de Limburgse stad zich om samen te blowen. Toen de gemeente de illegale coffeeshops in het centrum vanwege overlast ontruimde, kwamen er verschillende panden voor culturele doeleinden vrij.

Boitelle vond het wel wat, een pand van 250 vierkante meter voor 80 euro per maand, maar daarvoor moest hij wel een bedrijf hebben. Hij droomde altijd al van ‘filmshit’ doen en dus werd het filmbedrijf Opslaan Als geboren.

Een half jaar later verhuisde Boitelle naar Amsterdam voor een stage bij het filmproductiebedrijf Habbekrats. Grygierczyk verhuisde ook en sloot zich aan bij Opslaan Als. Ze hadden zich gerealiseerd dat je voor die ‘filmshit’ in de grote stad moest zijn en nergens anders. Er werd een antikraakkantoor gehuurd en al snel schoten ze videoclips voor de grootste hiphopartiesten: onder anderen Hef, Ronnie Flex en Flinke Namen.

In 2017 kwam er een einde aan Opslaan Als. Terugkijkend zeggen ze nu dat ze te veel bedrijfje aan het spelen waren. Er ging meer geld uit dan dat er binnenkwam. Ieder jaar wanneer ze het kantoor van de boekhouder binnenliepen, zei hij tegen de jongens: ‘Zijn jullie nog steeds niet gestopt?’ Ze kunnen er nu om lachen. Grygierczyk: “Het was een lange, zelfgecreëerde stage.”

Juichend op de fiets

Boitelle en Grygierczyk bleven samenwerken. Dit keer onder een andere naam en meer gericht op commercials dan op videoclips, voor bedrijven als Toto, Batavus en Tele2. Ondertussen was er na al die jaren een nog niet waargemaakte ambitie: het maken van een fictieserie, zonder bemoeienis van opdrachtgevers, fondsen of netmanagers, honderd procent zoals zij het voor zich zagen.

Regisseur Boitelle wist dat ze voor een eigen fictieserie zonder budget twee dingen nodig hadden: een goed idee en een bak schijt aan de wereld. Die bak schijt hadden ze wel. In de zomer van 2019 kwam ook dat goede idee. Boitelle weet nog precies hoe het ging: hij zat op de fiets en stuurde Grygierczyk juichend een voicememo met hét idee.

Twee jongens die een YouTubekanaal over blowen en complottheorieën beginnen. Boitelle: “Ik wist meteen: met dit idee kun je veel. Het bracht een openbaring aan mogelijkheden.” De regisseur en producent doken de kroeg in en schreven in één avond verschillende ideeën voor de negen afleveringen op.

De serie moest niet vanuit kritiek op de mensen die in complottheorieën geloven worden gemaakt, eerder vanuit een fascinatie. Boitelle: “Wat zit er in de menselijke psyche om niet het normale verhaal te willen geloven, maar volledig de andere kant op te gaan en je dan blindelings vast te klampen aan dat waarmee je wordt gevoed?”

Sterrencast

Regisseur Boitelle kocht een camera van tweeduizend euro en schreef in Indonesië bijna alle afleveringen achter elkaar. Grygierczyk begon zoals altijd alles te regelen. De producent wist een ‘sterrencast’ – zoals hij in zijn e-mail schrijft – op te trommelen: onder anderen Nasrdin Dchar, Hannah Hoekstra en Chris Peters.

Bij de acteurs om een gunst vragen was volgens Grygierczyk geen probleem: met de meesten hadden ze al vaker samengewerkt. Andere dingen waren zonder budget lastiger: losse opnamedagen inplannen, gratis geluidsmensen regelen. Grygierczyk: “Die waren mij op een gegeven moment kotsbeu.”

Tweede seizoen

Na ruim twee jaar was de serie eindelijk af en werd er een rondje langs alle streamingdiensten en omroepen gemaakt. Boitelle: “Voor Netflix was het te kort, Amazon had al iets wat erop leek en Videoland vond het te raar.” Grygierczyk: “Toen dachten we: weet je wat, fuck it. We hebben het zelf gemaakt, laten we het dan ook zelf uitbrengen.”

Of ze op deze manier ooit een tweede seizoen zullen gaan maken? Ze moeten lachen. Grygierczyk: “Het was leuk, maar nooit meer op deze manier.” Boitelle: “Niemand is zo gek om dit te doen. We hebben wel bewezen dat het zonder budget kan, maar het gaat ook om praktisch comfort.” Grygierczyk: “Dit hoofdstuk is afgesloten. Nu willen we geld.”

Lit & Woke is te zien op het gelijknamige YouTubekanaal.

Lit & Woke

In Lit & Woke volgen we Tony (Abel van Gijlswijk, 31) en Mario (Serghino Neslo, 38) en hun pogingen tot het oprichten van een YouTubekanaal: ze kopen een camera, wonen een webinar over succesvolle YouTubekanalen bij en maken een videoclip. De subtiele, absurdistische humor valt het meeste op. Zoals wanneer Akwasi (34), die de verkoper van de camera speelt, vraagt wat ze willen drinken, terugkomt, twee pakjes chocolademelk op tafel neerzet en zegt dat hij niets anders heeft. Je moet erom lachen en hebt geen idee waarom.

Meer over