PlusInterview

Rockgroep Orange Skyline: ‘Op het nieuwe album klinken we zoals we echt zijn’

Orange Skyline met Niels (helemaal links) en Stefan (tweede van rechts) van der Wielen
 Beeld Hans-Peter van Velthoven
Orange Skyline met Niels (helemaal links) en Stefan (tweede van rechts) van der WielenBeeld Hans-Peter van Velthoven

Na een lange afwezigheid is Orange Skyline weer terug. Vrijdag staat de band van de broers Stefan en Niels van der Wielen in de bovenzaal van Paradiso. Een nieuw album volgt later dit jaar.

Peter van Brummelen

Ja, ze zijn behoorlijke close, Stefan en Niels van der Wielen van Orange Skyline. Ze zitten dus samen in een band, maar ze zijn – in Amsterdam West – ook buren. Ze werken overdag ook allebei bij muziekagentschap MassiveMusic, waar ze nog eens ‘buren’ zijn; hun bureaus staan er naast elkaar.

En onlangs namen ze vrijwel tegelijkertijd een hond. Niels heeft die van hem, een maltezer poedel, meegenomen naar het terras aan de voet van de A’DAM Toren (waar MassiveMusic kantoor houdt). Die van Stefan, een boomer, zit thuis. De honden zijn nogal druk met elkaar, leggen de baasjes uit.

“Een ongoing battle, die twee,” zegt Stefan (30).

“Ja, zo gauw ze elkaar zien, gaan ze meteen op standje alles-naar-dekloten,” beaamt Niels (28).

Een nieuwe start

Al sinds hun tienerjaren vormen de broers de spil van Orange Skyline, de Nederlandse rockgroep met een Brits geluid. Het was een tijd behoorlijk stil rond de band, nu wordt er weer opgetreden en later dit jaar verschijnt een tweede album. Hoe dat album gaat heten? “Gewoon Orange Skyline, net als de band,” zeggen de broers.

Meestal zijn het debuutalbums die het zonder titel moeten stellen. “Maar het komende album voelt ook als een nieuwe start,” zegt Stefan. Hij kijkt met trots terug op Things that I hide, het in 2017 verschenen debuutalbum van Orange Skyline, maar het nieuwe album zal duidelijker maken waar de groep echt voor staat.

“We waren een rammelende garagesixtiesbritpopband, maar debuteerden met een heel strak geproduceerd album. Achteraf best rock-’n-roll om zo’n stap te zetten, maar veel mensen dachten: huh, wat is dit nou? Op het nieuwe album klinken we zoals we echt zijn en gaan we ook weer terug naar de Britse roots van onze muziek.”

Diep onder de indruk

Het begon in 2009 allemaal op de achterbank van hun vaders auto. Stefan en Niels, ergens rond de 15 toen, waren in Amsterdam naar een concert van Oasis geweest in de HMH (het laatste concert dat de groep op Nederlandse bodem zou geven), pa reed de jongens terug naar het hoge Noorden. “Diep onder de indruk waren we van Oasis,” zegt Niels. “En in de auto besloten we: dat willen wij ook.”

Ze hadden nog niet eens instrumenten, laat staan dat ze konden spelen, maar meteen werden de rollen verdeeld. Stefan zou de zanger van hun eigen band worden, Niels de gitarist. Het vriendje dat ook mee was naar het concert kon mooi gaan drummen, een bassist zouden ze wel vinden.

Stefan: “Twee jaar lang kwamen we vijf avonden per week bij elkaar op de zolderkamer van die drummende buurjongen. Aan de hand van YouTubevideo’s leerden we onszelf spelen. Andere bands beginnen met het spelen van nummers van anderen. Wij begonnen meteen met eigen nummers. Omdat we te slecht waren om covers te spelen.”

Muzikale schatkist

Oasis, de britpopgroep van de broers Liam en Noel Gallagher, klinkt nog altijd door in de muziek van Orange Skyline, zoals het hele Britse popverleden de groep inspireert. Niels: “Liam en Noel zijn altijd heel open geweest over hun invloeden. Ze hadden het over The Beatles en The Stones, over The Kinks en The Who. Naar al die muziek gingen wij ook luisteren. Er ging een wereld voor ons open.”

Stefan: “Of we lazen in een interview dat Noel zei: ‘Ons nummer Cigarettes and Alcohol? Dat is eigenlijk gewoon T. Rex.’ T. Rex? Nooit van gehoord. Maar via YouTube waren we er snel achter wat dat voor een groep was. Ja, ook te gek. Via Oasis belandden we echt in een muzikale schatkist.”

Uit Groningen komen ze. Of eigenlijk, oorspronkelijk: uit Zuidlaren. Niels: “En dat ligt in Drenthe, maar dan wel in het Noordelijkste puntje van Drenthe. We waren helemaal gericht op de stad Groningen, die heel dichtbij lag. We gingen er naar de middelbare school, later naar de universiteit. Het is ook echt een muziekstad. Voor de huidige tour hebben we gerepeteerd in Vera, het plaatselijke muziekcentrum. Die plek ademt gitaarmuziek, er hebben zo veel legendarische bands gespeeld.”

Maar ze ruilden Groningen wel in voor Amsterdam. Niels woont er sinds 2016, Stefan kwam vier jaar geleden. “Helemaal niets ten nadele van Groningen, maar Amsterdam is inmiddels echt mijn stad,” zegt de laatste. “Groningen mag dan een muziekstad zijn, voor een band is Amsterdam toch makkelijker. De creatieve lijnen zijn hier veel korter. Heb je toffe bandfoto’s nodig, dan is een fotograaf zo geregeld. Iemand die een goede bandbio schrijft, heb je ook zo.”

Goed voor de psychische gezondheid

Wanneer verschijnt dat tweede, door JB Meijers geproduceerde album van Orange Skyline eigenlijk? Niels wijst naar boven in de A’DAM Toren. “Daar op de dertiende verdieping weten ze het precies, zullen we even langslopen?” Net als hun werkgever MassiveMusic huist hoog in de toren Sony Records, de platenmaatschappij waar Orange Skyline tegenwoordig onder contract staat. “Waarschijnlijk wordt het komend najaar.”

Nu is er dus eerst een korte tour door Nederland. Heerlijk vinden de broers het om, na twee jaar corona, weer op het podium te staan. “Wij zijn een echte live band, optreden is goed voor onze psychische gezondheid” zegt Stefan. “Ik zou liever drie keer per week voor honderd man spelen dan één keer per jaar in de Ziggo Dome.”

Na een korte stilte: “Maar drie keer week in de Ziggo is ook goed.”

Orange Skyline staat vrijdag 1 april om 22.00 uur in de bovenzaal van Paradiso.

Meer over