Babs Gons. Beeld Artur Krynicki
Babs Gons.Beeld Artur Krynicki

Proost op alle dromers, fantasten en liefhebbers, op alle volhouders, doordouwers en zet-’m-oppers

PlusBabs Gons

Babs Gons

Een nieuw jaar, een nieuw begin. En daarbij hoort een toost. Allereerst op de vuilnismensen, de afvalverwerkers, de afruimers, schoonmakers en de milieuwerkers die ons oude jaar opruimen. Die al ons oude gemopper, onze onvervulde dromen, slechte humeuren, gebalde vuisten, onze oude vetes wegwerken en recyclen tot mooie nieuwe, glanzende wensen. De mensen die onze afdankertjes van onze stoepen rapen, die onze oude huiden en afgetrainde kilo’s sorteren en verwerken. Die de tanden die we verloren, de wilde haren die we kwijtraakten, ons angstzweet en oude liefdes op een hoop buiten ons zicht storten.

Een toost ook op iedereen die vol verwachting en in afwachting is. Iedereen die moed heeft gehouden, het dapper heeft voortgezet. Op alle volhouders, doordouwers, zet-’m-oppers. Op degenen die klappen aan de kant, de aanmoedigers, bemoedigers, de toejuichers. De barmhartigen, de lankmoedigen, de gunners, de gevers en de complimenteuzen.

Op iedereen die iemand verloor, die geliefden bijna kwijtraakte. Op degenen die rouwen. Op zij die helen. Die het weer hebben bijgelegd. Op zij die kunnen vergeven. De snelle vergeters. Op zij die buiten hun comfortzone moesten bewegen. Op een ieder die luisterde. Die zich stilhield op cruciale momenten, die zich roerde wanneer nodig. Die zich opwierp, de deur opende voor een onbekende. Op iedereen die is blijven staan. Die handen in de rug legden van zij die gingen vallen. Die een plek afstonden aan tafel aan iemand die ’m goed kon gebruiken.

Op iedereen die even iets verder keek. Op iedereen die een bord bij zette. Die met een tasje met lekkernijen naar een opvang fietste. Die doneerde. Die hun eigen wensen even opzij zetten. Die liefdesbriefjes en warme reacties stuurden.

Op zij die het niet redden. Die zakten, faalden en failliet gingen. Die het los moesten laten. Die weer gaan. Opstaan. Die nu even niet. Die straks weer. Op alle dromers, fantasten en liefhebbers. Op de geruststellers. Op de sussers, veilig-in-de-luchtkussers en luchtkasteelklussers. Op zij die muziek bleven spelen, op de dansers, sjansers en flirters. Op de troostende dichters. Op de lange liefde, de korte flirt, de eeuwige, onvoorwaardelijke verbintenis. Op elkaar in de ogen kijken. Op elkaar koesteren. Op elkaar waarderen. Op elkaar.

Op de troost. Op elke dag weer een nieuwe kans. Op niet weten wat de toekomst brengt. Op de onzekerheid omhelzen. Op meebewegen met de wind. Op vleugels groeien en wegvliegen. Op ons paradijs. Op aarde. Op schone rivieren en heldere hemels.

Een toost op de gezondheid. Op het hart. Op de longen en de lever. Op de ziel en op ons welzijn. Op alles wat we verloren en op alles wat we erbij krijgen. Op alles waar we blij om mogen zijn. Op alles wat ons dierbaar is.

Proost.

Spokenwordartiest, schrijver en ­docent Babs Gons maakt ons deelgenoot van haar belevenissen. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? b.gons@parool.nl

Meer over