PlusFilmrecensie

Postapocalyptisch drama Mother/Android is zo koud als zijn emotieloze androïden

Het postapocalyptische drama Mother/Android gaat over een jong stel dat een invasie van humanoïde robots moet doorstaan. De film van Mattson Tomlin leent rijkelijk van voorgangers als The Terminator, The Quiet Place en The Walking Dead, maar weet deze elementen niet om te zetten in een krachtig nieuw verhaal.

Roosje van der Kamp
Still uit Mother/Android. Beeld Netflix
Still uit Mother/Android.Beeld Netflix

Mother/Android

Regie Mattson Tomlin
Met Algee Smith, Chloë Grace Moretz, Jared Reinfeldt
Te zien op Netflix vanaf 7/1

Mother/Android knipt en plakt bekende elementen van de horrorklassiekers in een relaas over een jong paar dat ondanks de robots hun nog ongeboren baby veilig op aarde probeert te zetten. Maar de film ontvouwt zich als een collage van half afgewerkte goede ideeën, met drie delen (plus proloog en epiloog) die allemaal een ander thema introduceren.

Het gaat om een falende relatie in de nasleep van de apocalyps; het idee dat het vermogen om emoties te hebben de grootste tekortkoming is van de mens; de dageraad van nieuw leven tijdens wat wel de schemering van de mensheid kan worden genoemd.

Afgezaagde dialogen

Human/Android lijkt meer op een romantisch drama dan een actiethriller en begint traag, bijna saai, zonder kwaadaardige androïden in zicht. Maar juist op dit persoonlijke vlak valt de film enorm tegen. Afgezaagde dialogen hinderen de emotionele weerklank van het verhaal en ze worden stijfjes uitgesproken.

Zelfs door hoofdrolspeler Chloë Grace Moretz, die zich volledig inzet in wat, na matige films als The Addams Family en Brain on Fire, alweer een misser voor de jonge actrice blijkt te zijn. Moretz weet de emoties van de hoogzwangere Georgia op meeslepende wijze over te brengen, maar struikelt vooral over de interacties met haar vriendje Sam (Algee Smith), met wie ze geen sprankje chemie heeft.

Hoewel de film voor Tomlin een persoonlijke emotieve kern heeft – de regisseur werd geboren tijdens de nasleep van de Roemeense Revolutie, de film is gebaseerd op de echte ervaring van Tomlins biologische ouders en hun poging om hun kind te redden – voelt de film grotendeels zo koud en leeg als de emotieloze androïden.

Mother/Android is in feite een adoptieverhaal, maar wanneer die kaart eindelijk op tafel komt, is er al zoveel ongeloofwaardigs gebeurd met saaie personages, dat deze onthulling weinig teweegbrengt.

Meer over