PlusPS

Plussizemodel Jana Voyvodich: 'Het zandloper­figuur is de heilige graal'

Haarlems model Jana Voyvodich (30) ging van 'gewoon' naar 'plus size'. In Europa behoort ze tot de top. Ze droomt van een carrière in Amerika. 'Daar zijn Nederlandse modellen geliefd.'

Jette Pellemans
Plussizemodel Jana Voyvodich: 'Je mag als curvy model rondingen hebben, maar het mag niet lubberen' Beeld Renate Beense
Plussizemodel Jana Voyvodich: 'Je mag als curvy model rondingen hebben, maar het mag niet lubberen'Beeld Renate Beense

Oké, ze hoeft niet te voldoen aan die heilige 90-60-90 omvangsmaten die horen bij het 'normale' modellenbestaan, maar dat Jana Voyvodich plussizemodel is betekent niet dat ze de hele dag taartjes kan eten.

"Ik moet in shape blijven. Je mag als curvy model rondingen hebben, maar het mag niet lubberen. Bovendien is gezond eten en sporten ook goed voor mijn haar en huid."

Het koekje bij de cappuccino van Eye Filmmuseum laat ze dan ook keurig op het schoteltje liggen.

Jana Voyvodich - dochter van een Amerikaanse vader en een Nederlandse moeder, haar naam is Joegoslavisch - werd geboren in Haarlem.

Tegenwoordig woont ze samen met haar vriend een stukje verderop, in Heemstede.

Als 18-jarige liet ze zich door vriendinnen overhalen wat foto's op te sturen voor Holland's Next Top Model. Maar van deelname aan het tv-programma kwam het niet. Een gerenommeerd modellenbureau kaapte haar al snel uit de selectie. Ze zagen potentie in Jana.

"Er hing me een succesvolle modellencarrière boven het hoofd. Ik moest nog even ietsje slanker worden, maar dan zouden we met bureaus in Parijs, Milaan en New York aan de slag kunnen. Ik heb in die tijd zelfs een keer koffie gedronken met een man van Ford Models, het bureau uit New York dat alle contracten sluit voor Victoria's Secret. Hij had interesse, maar toen kwam op een gegeven moment dat meetlint uit de tas en bleek ik twee centimeter te veel op de heupen te hebben."

Opluchting
Die centimeters bleven Voyvodich achtervolgen gedurende haar 'straight size' modellenperiode, van haar achttiende tot haar eenentwintigste.

"Ik sportte zes keer in de week, ging niet meer borrelen met vriendinnen, liet van alles schieten om maar aan die maten te kunnen voldoen. Niet dat ik zelf vond dat ik te zwaar was - ik was hartstikke slank - maar ik snapte dat de industrie gewoon zo werkt. Met de mogelijkheden voor een modellencarrière zó dichtbij, wilde ik er alles aan doen om die kansen te kunnen pakken."

Maar na drie jaar van worstelen, frustratie-eten en de daaropvolgende teleurstellende opmeetsessies, besloot ze ermee te stoppen. "Ik weet nog heel goed wanneer ik dat besloot. Het was op het strand en mijn vriend maakte een foto van mij in bikini."

"Later op een terrasje keek ik die foto's terug en zag - ik bekeek als het ware voor het eerst goed mijn eigen lijf - hoe ver mijn maten afstonden van dat schoonheidsideaal. Het is niet realistisch om dit van mezelf te verlangen, besefte ik toen. Dit ben ik gewoon niet. Dat besluit was een opluchting, maar het had ook iets droevigs. Ik zag een droom vervliegen waar ik me drie jaar op gefocust had."

Voyvodich was 21 en haar leven zag er opeens heel anders uit: het sporten was verleden tijd, ze kon weer eens naar een feestje, ze rondde haar studie Media, Informatie & Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam af en begon een studie Toegepaste Psychologie in Leiden. "Van de weeromstuit ben ik toen tien kilo aangekomen," grinnikt ze nu.

"Ik had in die tijd nooit gedacht nog ooit iets met modellenwerk te doen, totdat iemand me eens tipte over een plussizemodellenbureau. Toen had ik daar nog bepaalde associaties bij, ik dacht dat plus size zúlke" - ze strekt haar armen wijd uit - "vrouwen waren, maar na een blik op hun website kwam ik daarvan terug. Vanaf maat 38 heb je in de modellenwereld al labeltje 'plus size' en vanaf maat 42/44 begin je een beetje interessant te worden. Misschien was dat wel wat voor mij."

De foto's die ze opstuurde naar Hughes Models in London werden goed ontvangen. En binnen no-time was daar een nieuwe carrière: als plussizemodel.

In een paar jaar tijd is Voyvodich uitgegroeid tot het handjevol Nederlandse plussizemodellen dat fulltime werk heeft en er goed van kan leven. De sfeer op de sets nu is anders dan toen ze nog als straightsizemodel werkte.

"Er staan vaker croissantjes en chocolaatjes op de set, die je dan als model gewoon op mag eten. En het valt op dat de gesprekken tussen modellen onderling niet meer alleen gaan over de struggles van het sporten en het afvallen, maar gewoon over wat voor persoon je bent. Het is geen issue meer."

Buikvet wegzuigen
De meeste van Voyvodich' opdrachten zijn in het buitenland: zo'n 80 procent. Haar werk bestaat uit shoots voor merken als M&S Mode, Miller & Monroe, Mart Visser en de catalogi van warenhuizen in het buitenland en in Nederland de Bijenkorf, bijvoorbeeld.

"Nog weinig catwalks en high-end tijdschriften helaas; daar worden toch nog maar weinig plussizemodellen voor gevraagd. En áls ze het doen is het voor het 'body-issue', of een marketingstunt voor op de catwalk."

Toch wil Voyvodich niet cynisch zijn; ze merkt eigenlijk juist dat haar markt groeit en zich ontwikkelt. "Bij grote bureaus, IMG bijvoorbeeld, staan plussizemodellen gewoon op het bord bij de andere modellen, niet als een aparte categorie."

"Je ziet dat opdrachtgevers steeds meer zoeken naar modellen met iets 'eigens' - niet zozeer naar een bepaalde maat." Maar dromen blijven bestaan. "Het gezicht zijn van een beautymerk is wel een droom. Gek genoeg vragen ze daar nooit plussizemodellen voor, maar wie weet gaat dat nog eens veranderen."

Langer mee
Een andere droom is een carrière in Amerika, het land waar de markt voor plussizemodellen nog veel groter is dan in Europa. Dit voorjaar gaat ze ernaartoe. Als het goed gaat blijft ze misschien een paar maanden.

"Nederlandse modellen zijn geliefd in Amerika. Ze staan bekend als nuchter, professioneel en hebben meestal niets aan hun uiterlijk laten doen. Ook in het plussizewereldje is dat niet vanzelfsprekend. Er zijn genoeg meiden die hun buikvet laten wegzuigen om het er op hun heupen weer bij te plakken. Onder plussizemodellen is het zandloperfiguur namelijk de heilige graal."

Maar mocht het niet lukken in Amerika, dan ziet Voyvodich alsnog een positieve toekomst voor zichzelf.

"Nog zo'n voordeel van het plussizemodellenwerk: je gaat veel langer mee! Als high-fashionmodel moet je op de 26ste zo'n beetje met pensioen, maar laatst stond ik met een model van 70 op de set. Een prachtige dame met zilvergrijs haar. Dat zou ik over een jaar of veertig ook wel willen zijn."

'Opdrachtgevers zoeken steeds meer naar modellen met iets 'eigens' - niet zozeer naar een bepaalde maat' Beeld Renate Beense
'Opdrachtgevers zoeken steeds meer naar modellen met iets 'eigens' - niet zozeer naar een bepaalde maat'Beeld Renate Beense
Meer over