Plus

Nog één keer Corrie en de Brokken: ‘Eruit met een big bang’

Zaterdag sluit gitarist en componist Corrie van Binsbergen een tijdperk af. Na 35 jaar stopt ze met de Brokken, organiseert ze voor het laatst het Brokken Festival en treedt ze voor het laatst op met schrijver Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet. Dat gebeurt allemaal in het weekeinde van 25 en 26 juni.

Erik Voermans
Connie van Binsbergen Beeld Carin Verbruggen
Connie van BinsbergenBeeld Carin Verbruggen

Corrie van Binsbergen: “Ik ben in 1986 begonnen met Corrie en de Brokken. Tien jaar later kwamen Corrie en de Grote Brokken én Stichting Brokken, omdat ik voor die grote band subsidie aanvroeg. Willem Breuker, die toen in het bestuur zat, vond Corrie en de Brokken een goeie naam, dat ‘brokken’ moest ik vooral altijd in de naam houden.”

Voor de jongere lezers is het misschien goed erop te wijzen dat Corry Brokken (1932-2016) een zangeres was die in 1957 als eerste Nederlandse het Eurovisiesongfestival won, met het liedje Net als toen. Voor zover bekend had ze niet het integrale oeuvre van Corrie en de (Grote) Brokken in haar kast staan, waarmee ze zichzelf tekortdeed, want Van Binsbergens muziek is steengoed.

“Het laatste Brokken Festival was oorspronkelijk eind december 2020 gepland, toen eind 2021, maar door corona komt het er pas nu van. Ik wilde wel echt graag een duidelijke punt zetten. Eruit met een big bang. Stravinsky heeft dat ooit eens gezegd over zijn muziek: ‘Always end with a big bang’.” Ze doet de componist vrij treffend na. “Dan krijg je namelijk applaus.”

Over de reden van de big bang is ze helder. Ze wil alleen nog maar componeren en ze is klaar met al het georganiseer. “Dat kost gewoon te veel tijd ten opzichte van de uren die je per dag overhoudt om te schrijven of te studeren. Ik denk dat de verhouding 70-30 is. Ik deed natuurlijk zo ongeveer alles zelf. In 2015 overwoog ik al geen meerjarige subsidie met Stichting Brokken aan te vragen, maar het bestuur wees me erop dat het misschien beter was eerst minder eenmalige projecten te doen, want ik deed elke maand iets in Zaal 100, we deden het BrokkenBal in het Bimhuis en het Brokken Festival tussen Kerst en Nieuwjaar. Dat waren allemaal projecten die maar één keer gingen. Veel werk en dus weinig efficiënt. Daar heb ik dus drastisch in gesnoeid. Dat ik nu stop, betekent ook dat ik eindelijk eens ja kan zeggen op uitnodigingen, want daar was eerder domweg geen tijd en gelegenheid voor.”

Autodidact

Ze kijkt terug op een geweldige periode. “We hebben vier keer achtereen vierjarige subsidie van het Fonds Podiumkunsten gekregen. Dat geeft rust in een organisatie. Het betekent dat je je musici fatsoenlijk kunt betalen, dat je voor concerten lekker kan gaan eten en dat alles goed geregeld is. Maar ik heb dus niet meer aangevraagd, extra reden was dat er zoveel andere, jongere mensen zijn die dat geld ook nodig hebben.”

In 2020 lag er al een opdracht van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en daar kon ze in de coronatijd mooi aan beginnen. De liefste wens, een familievoorstelling. “Dat was een soort proefdraaien. Hoe was het om alleen nog maar te componeren? Je kon verder namelijk niks. Nou, ik vond het fantastisch! Ook aan componeren zit trouwens weer extra ‘punnikwerk’, heel veel tijd gaat zitten in details, accenten, dynamiek en fraseringsbogen, dingen die ik voor m’n eigen bands eigenlijk nooit noteerde en altijd bijna vanzelf goed gingen.”

Ze heeft lang gedacht dat componist misschien wel een groot woord was voor wat ze deed. De bekende bescheidenheid van de autodidact. “Maar ik ben wel bij Louis Andriessen en Theo Loevendie langs geweest. Louis zei: ‘Wat kom jij hier doen eigenlijk? Je bent al zo goed bezig!’ Zijn belangrijkste advies was bij jezelf te blijven bij je eigen idioom. En Theo zei hetzelfde, raadde me aan veel muziek te beluisteren en partituren te bestuderen en wees me op het boek The Study of Orchestration van Samuel Adler.”

Ze is nu tot 2024 onder de pannen met compositieopdrachten. “Ik sluit niet uit dat ik het sociale leven om de concerten heen ga missen, maar dat zal de tijd leren.”

Jongere generatie

Op zaterdag 25 juni speelt Corrie met vele ‘Brokken’ in grote en kleine samenstellingen, en zijn er diverse gastoptredens van onder meer Hermine Deurloo, Wouter Planteijdt, Anton Goudsmit, Nora Mulder, Frédérique Spigt, Beatrice van der Poel, Josse De Pauw en Ellen Deckwitz.

Op zondag wordt het stokje overgenomen door de jongere generatie. Dan speelt de groep High Dive van Morris Kliphuis, waarin Jasja Offermans, Van Binsbergens dochter, de basgitaar hanteert. “Ze kan enorm goed grooven, erg leuk is dat.”

Toon Tellegen

Daarvoor treedt ze nog één keer op met het Het Wisselend Toonkwintet, waarin verhalen van Toon Tellegen, door hemzelf voorgelezen, worden ingekleurd met muziek.

“We doen met Toon een deel uit ons laatste afscheidsprogramma Wie zouden wij anders zijn…, dat we maar zes keer hebben gespeeld. Hij leest zó goed voor! Zo muzikaal ook. Toon is heel erg in zijn rol gegroeid in de loop der jaren. Hij voelt zich inmiddels heel senang op het podium. Voor dit laatste programma wilden we hem een cadeautje geven. Hij houdt veel van oudere jazz, Ellington en zo, dus we spelen In a Sentimental Mood voor hem, dat iedereen kent als tune van Simon Carmiggelt, maar wij doen de versie die Ellington ooit opnam met John Coltrane, nu voor piano, bas en trombone. Eerst speelt Hein de melodie op de bas, dan Joost op zijn trombone. Zo mooi!”

Brokken Festival: Brokken XXL Band, zaterdag 25 juni. Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet en albumpresentatie High Dive, zondag 26 juni in het Bimhuis, aanvang 20.30 uur.

Meer over