Naar Roy Aernouts blijf je kijken

CABARET Roy Aernouts: Alles altijd en overal

Wat doet die slungel op een podium? Met die verwonderde oogopslag alsof hij voor het eerst het daglicht ziet? Waarom krijg je maar geen vat op die dertien-in-een-dozijnverhalen, die rare liedjes die nergens rijmen, die wat slome motoriek? Waarom blijf je kijken naar Roy Aernouts, Vlaming, en winnaar van het Leids Cabaret Festival 2007?

Omdat je een antwoord wilt hebben op die vragen die deze jonge theatermaker met zijn creatieve bassist Hannes d'Hoine oproept in zijn debuutvoorstelling Alles altijd en overal. Aernouts verwart en provoceert. Zijn vorm van theater behaagt niet, valt niet in een kadertje te plaatsen. Misschien is het wel punkcabaret. Aernouts heeft er vreemde geur- en smaakstoffen aan toegevoegd. Het kan zijn dat je die niet lust, maar van proeven ga je niet dood.

Tijd doet er niet toe, zegt hij bij aanvang. Dus spreken we af dat het 15 juli 1980 is, 14.00 uur, de dag en het uur waarop hij werd geboren. De dag dat alles nog vanzelfsprekend was en waarop hij zich nog over alles kon verwonderen, eerlijk en oprecht.

En dan ga je leven en worden waarachtigheid, aandacht en liefde plotseling zaken waarom je moet schreeuwen. Het leven kan vervelend worden en dan moet je op zoek naar een hobby. Of je neemt een baantje en je merkt dat je geen verschil maakt.

Het lijkt niets te zijn, waar Aernouts het over heeft. Soms is de vorm interessanter dan de inhoud. Geraffineerd en geestig? Bij vlagen.

De twijfel verdwijnt als hij het Nederlandse zelfbeeld en de cultuur subtiel aan flarden zingt en een noodkreet rapt om meer bezieling, meer waarachtigheid. Als wij het zelf niet doen, dan doet de Belg het wel voor ons. (RUUD BUURMAN)

Roy Aernouts: ' Alles altijd en overal. Met Hannes d'Hoine op contrabas. Regie: Eva Bauknecht. Nog te zien: 27 maart 2009 Zaantheater Zaandam, 28 april Schouwburg Amstelveen, 26 mei Agora Lelystad.

Meer over