PlusTheaterrecensie

Mokhallad Rasem en Kuno Bakker nemen je mee in een vrolijke worsteling met vriendschap

Wendy Lubberding
Mokhallad Rasem (r) en Kuno Bakker in Homemade. Beeld Sanne Peper
Mokhallad Rasem (r) en Kuno Bakker in Homemade.Beeld Sanne Peper

Met het huis als metafoor proberen Kuno Bakker (geboren in Nederland) en Mokhallad Rasem (geboren in Irak) de vriendschap verder uit te bouwen die ze begonnen in het stuk De verse tijd uit 2018. Nog net als toen zijn de twee het over de meeste dingen volkomen met elkaar oneens, maar de gedeelde wil om samen te leven, maakt dat ‘Koekoe’ en ‘Moemoe’ blijven zoeken naar ruimte voor elkaar.

Met het verhaal van hun vriendschap halen de twee een groot thema dichtbij: het vraagstuk hoe mensen ondanks de verschillen toch met elkaar kunnen samenleven. Het geeft de voorstelling een milde grondtoon. In het groot raken de tegenstellingen soms enorm uitvergroot, maar op microniveau, tussen twee mensen die voor elkaar kiezen, staat groot drama de geborgenheid alleen maar in de weg.

Komisch lange uitweidingen

Ze staan als zichzelf op de speelvloer. De twee vrienden willen samen in een huis gaan wonen, dat staat vast. Maar over geen enkel detail van dat huis zijn ze het eens. Moet het van hout zijn, zoals de een wil, of van klei, zoals de ander wil? Moet het een puntdak krijgen of een plat dak? Moet er een bushalte zijn op 500 meter of op 10 kilometer? “Ik hoef geen raam hoor,” zegt Rasem. “Ik kijk gewoon door de kieren naar de mensen buiten.”

De wil om elkaars noden en voorkeuren te begrijpen maakt ruimte voor komisch lange uitweidingen, zoals over wat authentieker is, hout of klei. Maar ook voor slapstickachtige klus- en verhuisscènes met onpraktische compromissen tot gevolg.

Ze hebben ook geoefend met het samenwonen en dat hebben ze gefilmd. Op film zien we Rasem in de weer met een grote vis. En wat doe je als je vriend zo uitgebreid voor je kookt en hij vraagt of het lekker was? Je zegt ja, toch? Maar daarna vertelt Bakker dat hij deze vis een keer eerder heeft gegeten en haast kokhalzend herinnert hij zich de ‘vreselijke grondsmaak’ ervan. Oei.

Woorden voor gedeelde gevoelens

Met dezelfde lichte toets tonen de makers ook de ontroerende kanten van hun vriendschap. Zit de een te lezen in bad, dan brengt de ander wat fruit of schrobt de rug van zijn vriend. En in elkaars zo heel verschillende talen, Farsi en Nederlands, zoeken ze woorden voor het gevoel dat ze delen. Sommige mensen zitten met een geheim touw aan je vast, zegt Rasem. “Bedoel je onzichtbaar?” vraagt Bakker, die wil helpen met de vertaling. Maar zijn vriend bedoelt geheim. Die navelstreng, ze weten zelf misschien ook niet goed hoe die werkt, maar die is het geheim dat maakt dat zij hun levens delen.

Theater

Homemade
Door Dood Paard / Toneelhuis
Gezien 4/2, Theater Kikker, Utrecht
Te zien 24 t/m 26/2 in Frascati

Meer over