Moke: 'Beetje bluffen mag best'

De Amsterdamse band Moke. (VLNR) Rob Klerkx (drums), Felix Maginn (zanger), Phil Tilli (gitaar), Marcin Felis (bassist) en Eddy Steeneken (toetsen). Foto ANP Beeld
De Amsterdamse band Moke. (VLNR) Rob Klerkx (drums), Felix Maginn (zanger), Phil Tilli (gitaar), Marcin Felis (bassist) en Eddy Steeneken (toetsen). Foto ANP

AMSTERDAM - Karl Lagerfeld kleedt ze, Paul Weller is een goede vriend en Anton Corbijn maakte de hoesfoto van hun tweede album. In de Melkweg begint de Amsterdamse groep Moke woensdag een nieuwe tour.

'I really like your bassplayer. He' s such a pretty boy.'' Gitarist Phil Tilli zegt het met een zwoel Duits accent. Hij doet Karl Lagerfeld na, de gevierde couturier, die een zwak heeft voor de rockgroep Moke. Hij voorziet de Amsterdammers van kleding, maar ook zijn ze welkom op zijn modeshows. ''In Parijs zaten we op de eerste rij,'' zegt zanger Felix Maginn. ''Naast die vrouw die hoofdredacteur van Vogue is.''

Anna Wintour? ''Ja, ik geloof dat ze zo heet. Onze wereld is het ook niet helemaal, weet je.'' De leden van Moke werden bij de modeshow niettemin onthaald als celebrities. ''Echt, we werden onderworpen aan een spervuur van fotografen. Die gasten kenden onze muziek helemaal niet, maar ze hadden in de persmap wel gelezen dat we de favoriete band van Lagerfeld zijn. En als er dan één een foto van je maakt, duiken ze allemaal op je. Lachen.''

De band met Karl Lagerfeld is slechts een onderdeel van het succesverhaal van Moke, de groep rond de uit Noord-Ierland afkomstige Felix Maginn en de Nederlander Phil Tilli. In slechts twee jaar tijd werd Moke een van de geliefdste bands van het land. Ze behaalden goud met hun debuutalbum Shorland, waren de huisband van De wereld draait door, toerden met vriend en 'modfather' Paul Weller en stonden op het hoofdpodium van Pinkpop.

En nu is er een nieuw album, The long and dangerous sea. Maginns roots klinken door in het titelnummer, dat gaat over de Ieren die in de negentiende eeuw gedreven door hongersnood de oversteek naar de Verenigde Staten maakten. De muziek op de plaat is weer door en door Brits, maar The long and dangerous sea klinkt toch behoorlijk anders dan voorganger Shorland.

Er komen strijkers op voor (ze zullen ook meedoen bij het concert vanavond in de Melkweg) en veel groter is dit keer de rol van Moke-toetsenist Eddy Steeneken. Een duidelijk referentiepunt: de muziek van de in de jaren tachtig populaire groep Echo and the Bunnymen.

Felix Maginn: ''We wilden beslist niet nog eens zo'n plaat maken als Shorland. Je moet vooruit. Shorland was een pure gitaarplaat. Met onze gitaren bouwden Phil en ik echt een muurtje. Op deze plaat wilden we georkestreerde muziek. Dat betekent dat je heel goed moet arrangeren om iedereen de ruimte te geven. De toetsen zijn naar voren geschoven, de gitaren hebben een stapje teruggedaan.''

Je zou je kunnen voorstellen dat een band die met hun eerste album zoveel succes heeft gehad, met de nodige zenuwen de studio ingaat voor het opnemen van een opvolger. ''Geen enkele last van gehad.'' zegt Phil Tilli. ''De liedjes waren al klaar toen we de studio ingingen. We wisten dat ze goed waren, we moesten er alleen nog een sound aangeven. Voor veel bands is de opvolger van een succesvol debuut een struikelblok. Ik denk dat wij muziek maken gewoonweg te leuk vinden om ons gek te laten maken.''

Felix Maginn: ''Wat ook helpt is dat we de nodige ervaring hebben. Dit is het tweede album van Moke, maar voor Moke had ik er ook al drie gemaakt. Veel bands werken vijf jaar naar hun debuut toe. Ik kan me voorstellen dat je het benauwd krijgt als je er dan een jaar of twee later alweer één moet maken.''

De hoesfoto van The long and dangerous sea werd gemaakt door Anton Corbijn, huisfotograaf van U2. ''Eigenlijk doet hij geen popfotografie meer,'' zegt Phil Tilli. ''Maar voor ons maakte hij een uitzondering. Misschien omdat hij net als wij een groot fan van Echo and the Bunnymen is. Zoiets schept een band.''

Het nieuws van de samenwerking met Corbijn haalde vlak voor het verschijnen van The long and dangeous sea veel kranten. Een gevolg van een door de band zelf verspreid persbericht. In het bespelen van de media zijn de mannen van Moke on-Nederlands handig.

''In Nederland is het hoogst ongebruikelijk dat een popmuzikant of kunstenaar aan zijn eigen publiciteit werkt. Wij doen het graag.'' zegt Tilli.

Felix Maginn: ''En een beetje bluffen mag best. Het heeft ons ver gebracht. We hebben onze platenmaatschappij indertijd zo ver gekregen Shorland eerder uit te brengen omdat we gecontracteerd waren voor London Calling. Dat was helemaal niet zo, maar dat wisten zij niet. Toen ze toestemden, gingen we als een speer naar de organisator van London Calling. 'Je moet ons op de komende editie van het festival programmeren!' zeiden we. Hoezo, zei hij. 'Omdat precies in die week ons debuut uitkomt!' Al die bluf werkte wel; hij ging akkoord.'' (PETER VAN BRUMMELEN)

Website Moke

Meer over