PlusKlapstoel

Laura Vogelsang is de nieuwe directeur van de Melkweg: ‘Concurrentie tussen de Melkweg en Paradiso? Onzin om zo te denken’

Laura Vogelsang: ‘D’Angelo’s eerste optreden op North Sea Jazz is het allerbeste concert dat ik heb meegemaakt.’ Beeld Harmen de Jong
Laura Vogelsang: ‘D’Angelo’s eerste optreden op North Sea Jazz is het allerbeste concert dat ik heb meegemaakt.’Beeld Harmen de Jong

Laura Vogelsang (1972) is sinds een paar maanden directeur van de Melkweg. Eerder werkte ze onder meer bij Mojo, cultuurdorp Westergas en zag ze voor haar werk bij MTV alle grote internationale sterren aan zich voorbijtrekken. Bij het poppodium is het nu wachten tot de cultuursector weer open mag: ‘Ik wil me niet met het politieke beleid bemoeien, maar ik vind het toch wel krankzinnig.’

Peter van Brummelen

Bos en Lommer

“Ik heb er geen actieve herinnering aan, zou Rutte zeggen. Al op mijn tweede zijn we verhuisd naar Haarlem. Mijn moeder had op tv een programma gezien over een crèche daar, een beetje montessori-achtig, met een moestuin en dieren en zo, en dacht: ik wil dat Laura daar op gaat.”

“Ze plaatste een woningruiladvertentie en zo kwamen we terecht in Schalkwijk, de Bijlmer van Haarlem, ook een nieuwbouwwijk met flats.”

“Voor zover ik begrepen heb was ik vroeger een makkelijk meisje. Ik las en tekende veel. Muziek kwam later. Met mijn cassetterecorder nam ik nummers op van de Soulshow van Ferry Maat. Het was nog een hele kunst om de opnameknop op precies het juiste moment in en uit te drukken, gepraat wilde je er niet bij hebben.”

Scoliose

“Ik was dertien toen het bij mij werd ontdekt, op mijn zeventiende ben ik eraan geopereerd. Scoliose is een rugafwijking waarbij de ruggenwervel in een S-bocht groeit en uiteindelijk de longen kunnen worden weggedrukt. Bij die operatie is een stalen stang in mijn rug aangebracht, daarvoor liep ik jaren in een corset. Mijn tienerjaren stonden voor een groot deel in het teken van de scoliose, pas vanaf mijn achttiende ben ik gaan puberen.”

“Soufiane Touzani van het programma Tiki Taka Touzani heeft het ook. Hij zou profvoetballer worden, maar moest opgeven vanwege scoliose. Als straatvoetballer en internetondernemer heeft hij het alsnog heel ver geschopt. Ik heb hem een paar keer ontmoet. Echt een heel inspirerende man, zeker ook voor jongeren. Zijn boodschap is: iedereen kan een held zijn, kijk naar mij.”

Mojo

“Ik ben er begonnen als stagiaire. Ik had een brief geschreven of ik wat bij North Sea Jazz kon doen. En dat kon. Ik deed publiciteit en mocht op de woensdag voor het festival een jazzmiddag voor kinderen organiseren, Gigs for kids. Ik werkte als stagiaire bij Mojo ook bij Drum Rhythm, het festival bij de Westergasfabriek. Dat was zó vet, misschien wel het leukste festival dat ik heb meegemaakt.”

“Later kwam ik terug bij Mojo. Eerst om iemand te vervangen die met zwangerschapsverlof was, toen iemand die RSI had en zo ging het even door, tot ik een vaste baan had. Ik heb tussendoor ook een jaartje bij het tijdschrift Elle gewerkt, maar ik miste de muziekwereld al snel.”

MTV

“Ik was er Head of Talent, Artists and Music, zoals het heette. En dan niet alleen bij MTV, maar ook bij TMF, Nickelodeon, The Box, al die zenders. Ik was verantwoordelijk voor het muziekbeleid, ik gaf leiding aan de playlistsamenstellers en onderhield de relatie met platenlabels. Het was de tijd dat er nog cd’s werden verkocht, heel veel cd’s, dus die labels hadden enorme promotiebudgetten. Ze haalden vaak internationale artiesten naar Nederland en die kwamen dan altijd bij ons langs. Bij de TMF Awards trad gewoon Destiny’s Child op.”

“Toen er geen cd’s meer werden verkocht, heb ik zelf aangegeven dat mijn baan wel kon worden opgeheven. Ik werd zendermanager bij MTV en ben daarna een eigen bedrijf in de evenementenbranche begonnen.”

Melkweg

“Daar werk ik nu. Ik weet niet meer wanneer ik er voor het eerst kwam, ik ben er heel vaak geweest. Het indrukwekkendst vond ik er de Black Eyed Peas, nog in de tijd voordat zangeres Fergie erbij kwam en ze nog een echte hiphopgroep waren.”

“Professioneel had ik voor het eerst met de Melkweg te maken toen ik bij Mojo werkte en wij daar 5 Days Off deden, een dancefestival. Ik was meteen helemaal verliefd. Vanwege de mensen die er werkten, van de portier tot aan de marketingmanager. Maar ook vanwege het gebouw. 5 Days Off speelde zich in de hele Melkweg af en ik vond het heerlijk al die verschillende ruimtes door te gaan: de oude en de nieuwe zaal, het restaurant, het theater, de filmzaal...”

Sollicitatie

“Ik ben gevraagd te solliciteren, maar volgens mij zijn vrij veel mensen gevraagd dat te doen. Waarom ze mij hebben gekozen? De Melkweg is in de loop der jaren enorm gegroeid, het is echt een groot bedrijf geworden. Het is nodig dat er wat meer – stom woord – verbinding komt tussen de mensen die er werken. Dat de verschillende teams goed samenwerken, dat ieders talent zich kan ontwikkelen. Ik vind het lastig om zo over mezelf te praten, maar ik durf wel te zeggen dat ik mensen hun werk zo kan laten doen dat hun kwaliteiten volledig naar buiten komen.”

Toekomst

“Er ligt een meerjarig beleidsplan, geschreven door mijn voorganger Geert van Itallie, en dat is gewoon goed. Wat ik wil toevoegen, is dat ik de Melkweg oprecht zie als een podium van de toekomst. Waar we ons mee onderscheiden is dat we een jong publiek trekken. Heel veel jongeren in Amsterdam hebben in de Melkweg hun eerste uitgaanservaring. In onze zaal Upstairs programmeren we jong talent: van Billie Eilish, die hier stond toen nog niemand van haar had gehoord, tot Froukje. Ook in de gallery en onze programma’s in Nieuw-West en de Bijlmer komt jong talent aan bod.”

Paradiso

“Ook een leuke zaal, fantastisch zelfs. Mensen zien de Melkweg en Paradiso vaak als enorme concurrenten. Het is echt onzin om zo te denken. Amsterdam moet juist trots zijn dat we vlak bij elkaar twee zulke succesvolle zalen hebben, met elk een heel eigen identiteit. Paradiso is een klassiek poppodium, wij zijn een multidisciplinaire culturele instelling. We doen zoveel meer dan alleen concerten. Het aanbod is zelfs groter dan ik doorhad. De Melkwegbioscoop, waar alleen muziekfilms draaien, had ik ook niet zo in het vizier. Nu denk ik: O, al die geweldige documentaires had ik daar ook kunnen zien.”

D’Angelo

“Ben ik héél groot fan van. Zijn eerste optreden op North Sea Jazz, in 2000, is het allerbeste concert dat ik heb meegemaakt. Vanaf het moment dat hij opkwam stond ik aan de grond genageld: wat gebeurt hier!? Het was een magisch moment toen hij aan het einde zijn microfoonstandaard brak en zijn shirt openscheurde.”

“Via de documentaire Devil’s Pie kwam ik er een paar jaar geleden achter dat hij dat tijdens die tournee in elk land deed. Dat was wel een deceptie. Soul, funk en hiphop zijn de genres waar ik het meest van houd. Maar mijn smaak doet er niet toe in de Melkweg; ik ben directeur, geen programmeur. Wie ik graag bij ons zou zien? Op het ogenblik vooral Sevn Alias, een van de beste rappers van Nederland. Door de pandemie is zijn optreden in de Melkweg al vijf keer uitgesteld!”

Corona

“Er is bewust gewacht met mijn aanstelling bij de Melkweg tot er weer wat mogelijk was. Maar ik was nog geen twee weken directeur of we gingen alweer dicht. Mijn idee was eerst iedereen te leren kennen binnen de organisatie, maar door de sluiting heb ik veel medewerkers, vooral van de avondploeg, nog steeds niet ontmoet. Wat natuurlijk niets is vergeleken met het leed dat corona in het land en de wereld veroorzaakt.”

“Ik maak me vooral zorgen om jongeren, hoe er voorbij wordt gegaan aan het belang van cultureel aanbod voor hun ontwikkeling en vorming van identiteit. Ik wil me niet met het beleid bemoeien, maar ik vind het toch wel krankzinnig om te zien dat hier rond het Leidseplein alle culturele instellingen platliggen, Paradiso, de schouwburg, wij, maar dat in de Leidsestraat McDonald’s en Dunkin’ Donuts gewoon open zijn.”

Gunay Uslu

“De nieuwe staatssecretaris Cultuur en Media. Ik heb hoge verwachtingen van haar, net als van Robbert Dijkgraaf, de nieuwe minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.”

“Tot nu toe heb ik vooral bij zelfstandige organisaties gewerkt, bij de Melkweg krijg ik veel meer met de politiek te maken. Nee, daar zie ik niet tegen op. Ik heb in mijn leven niet vaak ervaren dat ik met iemand niet kon communiceren, ik kan altijd met alles en iedereen goed overweg. Bij culturele instellingen is het aan de top vaak stuivertje wisselen. Misschien wel verfrissend dat ik uit een andere hoek kom en niet al jaren in dat kringetje meedraai.”

Watergraafsmeer

“Sinds 2002 woon ik er. We dachten een onontdekte buurt te hebben gevonden en heel origineel te zijn. Maar toen we verhuisd waren, kwam ik erachter dat in de Watergraafsmeer iedereen de VPRO Gids heeft en NRC of Het Parool leest. Ik dacht: O, ik pas dus ook in een hokje. Maar het is een leuke buurt, ik voel me er erg thuis. Het is een dorp binnen de stad, werd me door corona nog eens extra duidelijk.”

Ajax

“Jaaaah!!! Ik heb een seizoenskaart. Ik zit in vak 120, aan de lange kant. De ene week ga ik met mijn 83-jarige vader, de andere week met mijn zoon Simon, die elf is. Ajax zit in de familie, mijn opa was ook waanzinnig fan. Ik ben luidruchtig op de tribune, maar ik sta niet te schelden, het is bij mij meer ‘oeeeeeeh’ en ‘aaaaaaaah’. Oké, soms roep ik: ‘Klootzak!’ Net als iedereen ben ik natuurlijk gek van Antony, maar echt ontiegelijk goed vind ik Mazraoui. Die bereidt zo veel voor op het veld, hij is overal. Zijn mentale kracht heeft een positieve invloed op het team.”

Vrouwen in de muziek

“Ik ben de eerste vrouwelijke directeur van een poppodium in Amsterdam, maar ook bij het Patronaat in Haarlem en TivoliVredenburg zitten vrouwen in de directies. Bij popzalen zijn vrouwelijke programmeurs geen uitzondering meer, bij Mojo werken ook vrouwen. Het gaat steeds beter maar we zijn er nog niet helemaal; je moet je als vrouw nog regelmatig verdedigen of meer uitleg geven dan een man over hoe en waarom je bepaalde keuzes maakt, hoe je je kleedt, hoe je op een bepaalde positie gekomen bent. Alsof je je moet verantwoorden.”

“De discussie over vrouwen op het podium vind ik ingewikkeld. Je wilt iets horen of zien los van wie het maakt, zou ik zeggen. Een festival met geen enkele vrouw op het programma kan niet natuurlijk. Maar van het instellen van quota, zoals sommige mensen bepleiten, ben ik echt geen voorstander.”

Leidinggeven

“Ik denk niet hiërarchisch, niet naar boven en niet naar anderen. Leidinggeven is volgens mij vooral goed kunnen luisteren en niet te veel geldingsdrang hebben. Het gaat om de ander, niet om jou. Ik denk dat ik die vaardigheid aardig beheers. En als het niet goed gaat met iemand heb ik er geen moeite mee dat te bespreken. Dat heb ik in vriendschappen ook.”

Jeroen Geurts

“De nieuwe rector van de VU? Doordat ik zo laat ging puberen, heb ik wel drie studies gedaan. Ik heb zelfs een blauwe maandag op de HES gezeten, alleen omdat een vriendinnetje dat ook deed – niks voor mij, ik geloof dat ik er twee keer ben geweest. De enige studie die ik heb afgemaakt was een hbo-opleiding bedrijfspresentatie. Bij mijn studie psychologie kwam ik niet verder dan mijn propedeuse, maar ik heb groot respect voor wetenschappers. Luister naar ze, mensen, zeker nu!”

Meer over