PlusGalerierecensie

Lara Schnitger overdondert met haar zachte materialen en harde boodschappen

Edo Dijksterhuis
Op het lint van feministische beeld staat te lezen: the only way is through. Beeld Lara Schnitger
Op het lint van feministische beeld staat te lezen: the only way is through.Beeld Lara Schnitger

Een vrouwenbeen omwikkeld met roze linten eindigend in een naaldhak. Niet meteen wat je verwacht bij een feministisch beeld, maar dat is The Princess Saves Herself wel degelijk. Afgewikkeld staat op het lint te lezen: the only way is through. De prinses die zichzelf wil bevrijden moet haar moeilijke muiltjes uitdoen, compromissen afslaan en keihard de strijd aangaan.

De combinatie van zachte materialen en harde boodschappen is typerend voor Lara Schnitger. Uitgekauwde feministische agitprop gaat daardoor weer sprankelen en hervindt haar oude scherpte. En daar stopt het niet. Want de Nederlands-Amerikaanse maker gooit ook nog een flinke portie kunsthistorische en populair culturele verwijzingen in de mix, waardoor haar werk actueel en tegelijkertijd tijdloos is, en bovenal: visueel super aantrekkelijk.

Neergevlijd naakt

Een goed voorbeeld is de collage direct bij de ingang van de tentoonstelling 16 Nipples in the Afternoon. In het neergevlijde naakt is meteen Manets Olympia te herkennen, maar hier is zij overduidelijk niet wit. Haar coupe en grote hoepeloorbellen doen denken aan Josephine Baker, revuester uit de roaring twenties en later mensenrechtenactivist. Het woord ‘queen’ op de achtergrond verwijst naar popster Beyoncé, door fans liefkozend Queen Bey genoemd en dé powervrouw van dit moment. Uit een snee in haar buik ontsnapt een meisje met een sleutel in haar hand: de nieuwe generatie weet waar ze de toekomst moet zoeken.

Beyoncé linken aan een klassieke Franse schilder is minder vreemd dan het op het eerste gezicht lijkt. De R&B-ster nam in 2018 een met museale topstukken doorspekte video op in het Louvre. In datzelfde museum ontdekte Schnitger op haar beurt weer een bijzonder, om niet te zeggen verontrustend, beeldje. Het Egyptische sculptuur uit de 4de eeuw stelt een geknevelde vrouw voor met staken door haar ogen, mond, vagina, anus en borstbeen. Een voodoopop van de meest vrouwvijandige soort. Met een begeleidende spreuk roept de mannelijke maker bovennatuurlijke krachten op om het doelwit hopeloos verliefd op hem te laten worden.

Houten staketsel

Schnitgers versie van de Louvre Doll reikt tot het hoge plafond van de galerie en draagt witte sokken en sportschoenen. Het lijf bestaat uit nylon gespannen over een houten staketsel. Uit gaten gemaakt van manchetten steken vlaggen met boodschappen die gelezen kunnen worden als eigentijdse bezweringen gericht op mannen: ‘no dick pics’, ‘hold the baby’, ‘do not lie’.

Dit is niet alleen een overdonderend beeld maar ook een bijzondere vorm van beeldhouwen. Alsof Schnitger boetseert met lucht, volumes gevangen in een heel dun velletje. Ondertussen is het werk onmiskenbaar fysiek. Dat geldt ook voor de platte textielcollages, die totaal Instagrammable zijn zo grafisch, maar die je absoluut in het echt moet zien. Dan spreekt niet alleen de voorstelling maar ook het materiaal: theedoeken uit de keuken, gebloemde slaapkamerstoffen en nylons ter verfraaiing van het vrouwelijk lichaam. Ze vormen het uitgelezen vocabulaire voor een stevig feministisch statement.

Lara Schnitger: 16 Nipples in the Afternoon

Waar Annet Gelink Gallery, Laurierstraat 187-189
Te zien t/m 24 december

Meer over