PlusAlbumrecensie

JW Roy en Alex Roeka voorzien hun terugblikken van muziek

Peter van Brummelen

Brabanders, daar heb je er veel van in Amsterdam. En aanpassen, ho maar. Die lui blijven gewoon fan van PSV dan wel Willem II. Toch kun je ze er meestal goed bij hebben, zeker als ze muziek maken.

De Brabantse Amsterdammer JW Roy (1968) maakt americana die zo authentiek klinkt dat je gemakkelijk zou denken dat zijn wieg ergens in de Verenigde Staten heeft gestaan in plaats van in Knegsel, een dorpje bij Eindhoven.

JW Roy woont al geruime tijd in Amsterdam (vooruit, de laatste tijd in Diemen), maar Brabant blijft een belangrijke bron van inspiratie in zijn werk. Kouwe Kermis is het derde deel van wat je zijn Brabanttrilogie zou kunnen noemen. In acht liedjes kijkt hij liefdevol terug op zijn jeugd in Knegsel. In het boek waarin de cd is gestoken geeft hij in even zoveel hoofdstukken verdere informatie over zijn jonge jaren.

Kaasblokje met zilverui

Het is een sympathiek en soms ontroerend project, deze combinatie van boek en cd, zeker ook voor wie niet uit Brabant komt. Het dialect waarin JW Roy zingt, is makkelijk te volgen. En carnaval en het katholicisme mogen zo Brabants zijn als wat, er worden ook genoeg onderwerpen bezongen die iedereen die jong was in de jaren zeventig bekend zullen voor komen.

Ook bij de familie van JW Roy stonden in die tijd bij verjaardagen voor de gasten glazen gevuld met sigaretten klaar en werden prikkertjes met blokjes kaas en een zilveruitje geserveerd. In het boek zien we er foto’s van zoals die in de familiealbums in heel Nederland zitten. Nog leuker zijn bij het hoofdstuk bij het nummer Laat het leven maar zweven (geïnspireerd door JW Roys grote liefde als jongen voor de zweefmolen) de foto’s van bezoekers van Brabantse kermissen in de jaren zestig en zeventig.

Muzikaal wijkt JW Roy op Kouwe Kermis niet veel af van de muziek die we kennen van zijn americana-albums. We horen grotendeels akoestische rootsmuziek dus. Te gast zijn provinciegenoten Bertus Borgers op sax (dé Bertus Borgers, ja, bekend van onder meer zijn samenwerking met Herman Brood) en neobeatzangeres Fleur.

Twee cd’s

Het nieuwste werkstuk van Alex Roeka (1945), nog een Brabantse singer-songwriter, is toevallig ook een combinatie van een boek en een album, al is dat boek in zijn geval vooral een luxueus vormgegeven tekstboek. Twee cd’s telt Nieuwe Dromen. Op de eerste wordt Roeka begeleid door muzikanten van Excelsior (het label waar hij in 2000 onderdak vond) en staan ‘gewone’ songs.

De tweede cd is geheel gevuld met het nummer In dit Sterrendal. Bob Dylan, met wie Roeka nogal wat gemeen heeft, bracht in 2020 het wel zeventien minuten durende Murder Most Foul uit. Zou Roeka hebben gedacht: daar kan ik overheen? In het Sterrendal duurt bijna 51 minuten en vergt dus wel iets van de luisteraar.

In de ellenlange tekst loopt Roeka zijn leven door, dat soms Ik Jan Cremer-achtige aspecten had. Neem het in een keer tot je en beleef een waanzinnige luistertrip. Denk overigens niet dat Roeka met die 51 minuten een Nederlands record vestigt. Ad Visser schreef ooit een lied dat 8 uur, 39 minuten en 39 seconden duurde.

Pop

JW Roy
Kouwe Kermis
(Royal Family Records)
te koop bij Concerto en via jwroy.nl

Alex Roeka
Nieuwe Dromen
(Excelsior)
verschijnt 25 februari

Meer over