PlusAchtergrond

Israel Galván danst tijdens de Flamenco Biënnale: ‘Dit is mijn bijdrage aan Stravinsky’

Israel Galván repeteert met Daria van den Bercken en Gerard Bouwhuis. Beeld Jean Pierre Jans
Israel Galván repeteert met Daria van den Bercken en Gerard Bouwhuis.Beeld Jean Pierre Jans

Flamencodanser Israel Galván geeft tijdens de Flamenco Biënnale met pianisten Daria van den Bercken en Gerard Bouwhuis een uitvoering van de Le sacre du printemps ten beste. Op voorhand een huzarenstuk.

Erik Voermans

Op de bühnevloer staan twee vleugels met de oksels in elkaar gehaakt. Een eindje verderop liggen houten planken en een houten klankkast, die zijn bedoeld om de ritmische impulsen, gegenereerd door de hakken en de tenen van de Spaanse, uit Sevilla afkomstige flamencodanser en choreograaf Israel Galván (48) te versterken.

Galváns klakkende hakken moeten spatgelijk opgaan met de vingers van pianisten Daria van den Bercken en Gerard Bouwhuis, die de bewerking voor twee piano’s van Igor Stravinsky’s onweerstaanbare, eeuwige meesterwerk Le sacre du printemps zullen spelen. Of, in het Spaans, La Consagración de la Primavera. Je denkt meteen aan een onmogelijke opgave, maar Galván zal tijdens de Flamenco Biënnale bewijzen dat het wel kan. “Je moet het zien als mijn bijdrage aan Stravinsky: ik gebruik mijn lichaam als een percussieinstrument in zijn werk,” zegt Galván.

In 1990 gaven ze hem de bijnaam ‘de Nijinski van de flamenco’, een naam die onlosmakelijk verbonden is aan de geruchtmakende première van Le sacre du printemps in Parijs, in 1913, waarbij Vaslav Nijinski verantwoordelijk was voor de choreografie die toen veel stof deed opwaaien en die Stravinsky in een klap wereldberoemd maakte. “Als je de Sacre danst, betreed je een plek waar geen vrijheid is,” zegt Galván. “Het is een enorme uitdaging de partituur zo getrouw mogelijk te volgen en binnen die kaders toch iets nieuws te vertellen.”

Als gevolg van de pandemie kon Galván niet met de pianisten naar Nederland komen met wie hij La Consagración de la Primavera al eerder uitvoerde. Daarom koos hij ervoor met Nederlandse pianisten te werken. Ernestina van de Noort, directeur van de Flamenco Biënnale, benaderde Daria van den Bercken, die op haar beurt Gerard Bouwhuis erbij betrok. “Voor mij was de pianoversie nieuw, dus ik zocht iemand die het stuk goed kende,” zegt Van den Bercken in Splendor, waar ze La Consagración gaan repeteren.

Bouwhuis: “We spelen de quatre-mains-versie van Stravinsky zelf, die we op twee piano’s doen, omdat je dan meer ruimte hebt.”

Werken met dansers luistert ontzettend nauw, benadrukken beide pianisten. “Je moet ook in de hitte van de strijd heel precies blijven, wat nog niet vanzelf spreekt, omdat we drie meter uit elkaar zitten,” zegt Van den Bercken. Bouwhuis: “Onze grootste angst is misschien dat Galván op sommige momenten tempi wil die absoluut niet de onze zijn, maar daar komen we wel uit.”

“Flamenco is te gek hoor,” vervolgt Bouwhuis. “Ik ben erg gefascineerd door de ritmiek. Dat had ik op het conservatorium al, toen een medestudent uit Chili me uitlegde hoe je een bulerías moet klappen. Ik vond het vooral ingewikkeld worden als zo’n gitarist daar dwars doorheen hele andere dingen ging spelen. Dat verwacht ik nu bij Galván ook een beetje.”

Van den Bercken: “Ik vind het ook fantastisch en ik ben vooral heel benieuwd wat er straks zal ontstaan, omdat Galván een inspirerende kunstenaar is die precies weet wat hij wil. Ik heb echt zin om dit te gaan meemaken!”

Flamenco Biënnale in Amsterdam:

La consagración de la primavera, door Israel Galván (dans), Daria van den Bercken en Gerard Bouwhuis (piano), op 10 november in het Muziekgebouw (aanvang 20.15 uur).

Aruán Ortíz Ensemble met Flamenco Criollo, 14 november Muziekgebouw (aanvang 20.15 uur).

Tres: Tino van der Sman, Arturo Ramón, Joes Wieggers (flamencogitaar), 14 november in de Meervaart (16 uur), 26 november in Cinetone (20 uur).

The Art of the Jazz Flamenco Trio: Pablo Martín Caminero Trio met Al Toque, 25 november en 28 november Bimhuis (aanvang 21 uur).

Meer over