PlusFilmrecensie

In oorlogsfilm Do Not Hesitate intrigeren alleen het begin en het einde

Joost Broeren-Huitenga
null Beeld

Wát een geweldige openingsscène heeft Do Not Hesitate. De jonge Erik (Joes Brauers) speelt een opzwepend ritme op zijn drumstel, enkel gekleed in boxershort. Volgende shot: Erik in legeruniform, rugzak op. Hij stapt de deur uit met een simpel ‘Mam, pap, ik ga’ – een heerlijk ontregelend openingszinnetje voor een oorlogsfilm. En weer een shot verder rijdt Eriks konvooi door een niet nader benoemd zandlandschap.

Precies om die abrupte overgang draait Shariff Korvers Do Not Hesitate, dat helaas de sterk opgebouwde spanning van die opening niet helemaal vasthoudt. Korver voert de druk wel vakkundig op. Een legertruck loopt genadeloos vast in een gat in de weg, een groepje soldaten blijft achter om het voertuig te beschermen terwijl de rest hulp haalt, en vervolgens dunt de groep nog verder uit omdat een deel een eind verderop een uitkijkpost moet inrichten. Ergens in al die chaos schiet een van de soldaten per ongeluk een geit dood.

Zo blijven binnenvetter Erik, de ingetogen Roy (Spencer Bogaert) en de impulsieve Thomas (Tobias Kersloot) samen achter. Ze zitten opgescheept met de eigenaar van de geit, een vroege tiener (pas in de eindcredits wordt zijn naam genoemd). Die laat zich niet afschepen met de vijftig dollar die hem in eerste instantie ter compensatie is gegeven.

En juist als dat punt is bereikt, stokt Do Not Hesitate enigszins. Hoe het met deze vier moet aflopen, is eigenlijk onvermijdelijk, maar de weg daarnaartoe hapert en valt in herhaling. En hinkt op twee gedachten: er gebeurt iets te veel om ons effectief in de groeiende paranoia van Erik en zijn trawanten mee te slepen, maar voor een meer plotgedreven oorlogsverhaal gebeurt er dan weer wat weinig.

Do Not Hesitate was de winnaar van de publieksprijs op het afgelopen Parool Film Fest en is dit jaar ook de Nederlandse inzending voor de Oscars. Daarover was de afgelopen weken flink wat te doen, want de producenten van De slag om de Schelde, die wereldwijd op Netflix is uitgebracht, verbaasden zich er openlijk over dat niet hun film als inzending was geselecteerd. Er valt iets voor te zeggen, al heeft Do Not Hesitate met enkele festivalsuccessen ook al voet op Amerikaanse grond gezet.

Regisseur Shariff Korver haalde voor de film inspiratie uit een krantenartikel dat hij al jaren geleden las, vertelde hij vorige maand in een interview met Het Parool. Dat ging over de ‘debrief’ die soldaten na vredesmissies krijgen: een weekend op Kreta, waar ze therapiesessies krijgen maar ook vol het uitgaansleven in duiken. Daar eindigt Do Not Hesitate mee, en dat slot is weer even intrigerend en meeslepend als de openingsacte. Je zou wensen dat Korver daar méér mee had gedaan, en het voorspelbaardere middendeel veel korter had gehouden.

Do Not Hesitate

Regie Shariff Korver
Met Joes Brauers, Omar Alwan, Tobias Kersloot, Spencer Bogaert
Te zien in De Uitkijk, Eye, Het Ketelhuis, Kriterion, Pathé City, Rialto De Pijp, Rialto VU

Meer over