PlusDansrecensie

In deze Swan Lake weren de vrouwen zich tegen ongewenste intimiteiten

Eric Gauthier vroeg vier choreografen om een eigentijds commentaar te leveren op Het Zwanenmeer. Van dat gezelschap kwam de Canadese Marie Chouinard met een krachtig statement.

Jacq. Algra
Met Le chant du cygne: le lac brengt Marie Chouinard de klassieker overtuigend naar het heden. Beeld Jeanette Bak
Met Le chant du cygne: le lac brengt Marie Chouinard de klassieker overtuigend naar het heden.Beeld Jeanette Bak

“Het was niet mijn fout. Het is niet de manier waarop ik mij kleed. De verkrachter dat ben jij!” Chouinards zwanenvrouwen scanderen luidkeels terwijl ze hun wijsvinger richten op het publiek. Daarna verschijnt water op het achterdoek, wordt het licht sprookjesachtig blauw en zwemmen de dames uitdagend en ontspannen in het rond.

Al drie decennia leidt Chouinard een gezelschap in Montréal, waarmee ze eerder eigen versies maakte van Le Sacre du printemps en L’Après-midi d’un faune. Geen prins te zien in Le chant du cygne: le lac, aanvankelijk ook geen meer. Wel een achterdoek met een geprojecteerde vlammenzee en een dansvloer met sokkels voor een museaal sculptuur. Acht dansers in huidkleurige hemd en slip vlijen zich op de houten blokken; ze ogen als aanmaakblok voor mals barbecuevrouwenvlees.

Patriarchaat

In het oorspronkelijke ballet bepaalt de tovenaar Von Rothbart wanneer de vrouwen zwaan of ballerina worden en of ze blijven leven. Als prins Siegfried naar het meer komt om met zijn pijl en boog op zwanen te jagen, geeft Von Rothbart hem er een om mee te dansen. Zodra hij haar ontrouw is, moet deze zwaan echter sterven. Dat zijn de regels in dit negentiende-eeuwse patriarchaat.

Anno nu slaan de dames terug. Hun strak gesteven tutu’s vormen een buffer tegen ongewenste intimiteiten onder de gordel. Ook balanceren ze bij Chouinard niet op hun tenen. Ze dragen geen spitzen aan hun voeten, wel één als bokshandschoen. Zo kunnen ze nog lang en gelukkig leven.

Glanzende amfibieën

Cayetano Soto, een van de andere choreografen achter deze combinatievoorstelling, kennen we van zijn werk bij Introdans in Arnhem. In Untitled for 7 dancers zoomt hij in op de transformatie van mens naar dier. De zwarte strakke, glanzende en licht-transparante full bodysuits passen perfect bij de amfibieachtige poses waar de dans van tijd tot tijd in uitmondt. Daar tussendoor is het op niveau uitgevoerde balletbusiness-as-usual: technisch en intens bewegen.

De creaties van de laatste twee choreografen in het programma zijn regelmatig in Amsterdam te zien. Geen grote verrassing dus door Gauthiers gezelschap uit Stuttgart. Marco Goecke creëerde Shara nur, waarin al zijn stijlkenmerken terugkeren. Nerveuze bewegingen, bekende popsongs (Björk dit keer) en een duister toneelbeeld, met aan het eind zwarte zwanenballonnen. Ook Hofesh Shechter komt in Swan Cake met het vertrouwde plaatje: een club mensen die dankzij stuwende muziek (Shechter zelf) non-stop in actie blijft op de dansvloer. Over de balletklassieker uit de titel hadden deze heren blijkbaar niet echt iets te melden.

Swan Lakes

Door Cayetano Soto, Marie Chouinard, Marco Goecke, Hofesh Shechter / Gauthier Dance, Holland Dance Festival
Gezien 10/2 ITA
Te zien 15/2 Theaters Tilburg

Meer over