PlusRecensie

Het werd tijd: Moss komt met een nieuwe plaat, met heel eigen sound

Swingen, laat staan rocken, doet de Amsterdamse band Moss nauwelijks, maar van de zo zorgvuldig geconstrueerde muziek op hun zesde plaat gaat een weldadige rust en bezinning uit.

Peter van Brummelen
Moss heeft een heel eigen sound, maar doet evengoed soms een beetje Brits aan Beeld Excelsior
Moss heeft een heel eigen sound, maar doet evengoed soms een beetje Brits aanBeeld Excelsior

In Zuid-Limburg, ergens in de buurt van Margraten, staat klooster Hoogcruts. En daar staat het al zo’n zeshonderd jaar, al is de boel in de loop der tijd wel eens in de hens is gevlogen en daarna weer opgebouwd. Tegenwoordig heet het gebouw HX Hoogcruts en vinden er ook wereldse activiteiten plaats.

Zo nam de Amsterdamse groep Moss er het zesde album HX op. Het werd ook wel weer eens tijd voor een nieuwe plaat, want de voorganger verscheen al in 2017. Maar Marien Dorleijn, opperhoofd van Moss, houdt niet van jakkeren. En dat hoor je aan HX. Elk nootje of geluid klinkt doordacht.

Swingen, laat staan rocken, doet Moss nauwelijks en voor spontaniteit moet je ook niet bij Moss zijn, maar van de zo zorgvuldig geconstrueerde muziek gaat een weldadige rust en bezinning uit.

Moss heeft een heel eigen sound, maar doet evengoed soms een beetje Brits aan. Before it’s Gone heeft een baslijn die zo aan The Cure doet denken dat je na afloop bijna automatisch A Forest begint te neuriën. En in Beginning mompelzingt Dorleijn een beetje zoals Damon Albarn dat ook graag doet.

Helemaal aan het einde is er zowaar een akoestisch liedje, Goodbye. Ook dat is mooi. Moss is aan het toeren door Nederland en staat op 4 juni in Paradiso Noord.

Pop

Moss
HX
(Excelsior)

Meer over