PlusDe Erelijst

Het verhaal van Janis Joplin is er vooral een van de onvervulde belofte

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het — zeker in deze tijden van thuisblijven — waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer Pearl van Janis Joplin.

Stefan Raatgever
Janis Joplin - Pearl Beeld -
Janis Joplin - PearlBeeld -

Deze week zou Janis Joplin 79 jaar zijn geworden. Ze overleed echter in 1970. Deze week in 1971 verscheen postuum haar tweede soloalbum: Pearl.

Hoogste positie in de hitlijsten: 1 in de VS (9 weken), 1 in Nederland (2 weken), 20 in het Verenigd Koninkrijk.

Terug in de tijd:

Ze had alles in zich om een van de grote vrouwelijke supersterren van haar tijd te worden. Toen Janis Joplin in september 1970 aan het opnemen van haar tweede soloalbum begon — ze nam al twee platen met pschedelische rockgroep Big Brother and The Holding Company — begonnen haar verslavingsproblemen haar muzikale brille hoe langer hoe meer te overstemmen.

Maar het was zoals Pete Townshend van The Who later over Joplins optreden op Woodstock opmerkte: ‘Zelfs als Janis een slechte dag had, was ze geweldig.’ Joplin maakte de opnamesessies voor Pearl niet af. Er kwam wat tussen: haar dood, veroorzaakt door een overdosis heroïne, op 4 oktober 1970. Het album was op dat moment voor driekwart klaar.

De laatste keer dat Joplin de Sunset Studio’s in Hollywood binnenstapte was drie dagen eerder. Op 1 oktober zong ze haar versie van een gedicht van Bob Neuwirth, Mercedes Benz, in. Het nummer was ontstaan tijdens een jamsessie en kende oorspronkelijk ook instrumentatie, maar producer Paul Rothchild vond het sterker met alleen Joplins stem als instrument. Naar verluidt had Joplin aan één take genoeg om het in te zingen.

Het fenomenale Cry Baby — een cover van soul- en gospelzanger Garnet Mimms — stond toen al wel op de band. Net als Joplins versie van Kris Kristoffersons Me and Bobby McGee.

Uitgerekend aan het omineus getitelde Buried Alive in the Blues was Joplin niet meer toegekomen. Producer Paul Rothchild vroeg songschrijver, en goede vriend van Joplin, Nick Gravenites het bij wijze van ode opnieuw in te zingen. Hij weigerde, zodat het nummer uiteindelijk instrumentaal op Pearl terechtkwam.

Waarom nu herbeluisteren?

Het verhaal van Janis Joplin is er toch vooral een van de onvervulde belofte. Hoewel Pearl een monumentaal album werd dankzij het ruwe talent van Joplin, die aan een paar studiodagen genoeg had om negen keer te schitteren, voelt de plaat vooral als een opmaat naar meer.

Dat kwam er nooit, maar toch beïnvloedde Joplin in de loop der jaren talloze artiesten. Van Melissa Etheridge tot Amy Winehouse. In de hedendaagse pop is haar erfenis het duidelijkst hoorbaar in de muziek en zangstijl van zangeres Pink, die in 2006 haar eigen versie van Mercedes Benz opnam.

Verder luisteren?

De muziekredactie van Het Parool zette de Janis Joplin-versies van de songs op Pearl naast de originelen in een playlist op Spotify en vulde die aan met enkele klassiekers. Goed opletten bij de oerversie van Cry Baby, waar Dionne en Dee Dee Warwick in het achtergrondkoor zijn te horen. De lijst is te vinden via gebruikersnaam ‘stefanraatgever’.

Meer over