PlusAlbumrecensie

Het derde soloalbum van Eddie Vedder bruist van de spontaniteit en energie

null Beeld
Stefan Raatgever

Van alle bands die begin jaren 90 de grunge vormgaven is Pearl Jam met voorsprong het best uit de strijd gekomen. De formatie is dertig jaar later van stadionformaat en frontman en voornaamste liedschrijver Eddie Vedder een aanraakbare superster die net zo makkelijk in duet gaat met Bruce Springsteen als met Beyoncé.

Het enige dat je misschien op Vedder kunt aanmerken is dat zijn muziek soms wel heel gedragen en daardoor enigszins zwaar op de hand klinkt. Maakt hij ook wel eens onbekommerd lol?

Op Earthling is het antwoord te vinden. Vedders derde soloalbum bruist van de spontaniteit en energie. En ook naar deze kant van de zanger luisteren is een groot genoegen. Niet eerder leverde hij solo zo’n gevarieerde en speelse plaat af.

Desolate gitaarsongs

Het duurde tot zijn 42ste voor Vedder (nu 57) zijn eerste soloalbum maakte – de soundtrack van de film Into the Wild. De collectie met desolate gitaarsongs maakte diepe indruk. Vedders klein gehouden zang paste perfect bij de veelal akoestisch getoonzette nummers over conflict met de regels van de maatschappij.

Opvolger Ukelele Songs kende zijn meeslepende momenten, maar klonk toch vooral als een hobbyproject. In die ongedwongenheid van een Pearl Jamloze periode ligt ook de oorsprong van Earthling. De openingssong, Invincible, ontstond toen Vedder in mei 2021 in de studio van producer Andrew Watt repeteerde voor een benefietconcert in Los Angeles. Voor de twee het wisten, waren ze samen een liedje aan het schrijven. Toen er ook een tweede volgde, vroeg Vedder het Red Hot Chili Peppers-duo Chad Smith (drums) en Josh Klinghoffer – tegenwoordig tourneegitarist bij Pearl Jam – erbij.

Samen zijn de Earthlings een prima stel. Invincible werd een ijzersterke popsong die van al het goede een beetje in zich heeft: het epische van Pearl Jam, het rauwe van Into the Wild en het lichtvoetige van de Ukelele Songs.

Long Way is een contemplatieve folksong die knipoogt naar de grote helden van de rock. Snufje Mark Knopfler in het gitaarspel, refrein uit de collectie van Tom Petty en een meeslepende opbouw als in een Springsteensong. Het laatste geldt ook voor het heerlijk opzwepende The Dark.

Mrs. Mills is dan weer een Beatlesque popsong die een ver familielid zou kunnen zijn van Paul McCartneys Mrs. Vandebilt. Ook de sixtiespop van Fallout Today is ongeremd melodieus en voorzien van een aanstekelijk refrein. Net als Picture, een luchtig duet met Elton John.

Rockpotpourri

Het gekke is dat juist de rocktracks de zwakkere momenten van Earthling vormen. Het rudimentaire Power of Right wordt nog rechtgehouden door een groots opgezet Pearl Jamrefrein, maar op het nerveus punky Good and Evil wordt het tempo zo ver opgevoerd dat de song ontspoort.

Try is de song die het vrolijk makende project het best samenvat. Een overstuurde rockpotpourri met mondharmonica (gespeeld door Stevie Wonder!) en grommende gitaren. Niet meteen materiaal om straks in juni het hoofdveld van Pinkpop te laten meegalmen, maar wel tintelend van de muzikale pret.

ROCK/POP

Eddie Vedder
Earthling
(Republic Records)

Meer over