PlusFilmrecensie

Herself maakt van de zelfredzame mishandelde vrouw een voorspelbare doorzetter

Roosje van der Kamp
Herself voelt een beetje goedkoop aan, ondanks de goede intenties. Beeld
Herself voelt een beetje goedkoop aan, ondanks de goede intenties.

Herself is de relatief kleine film van regisseur Phyllida Lloyd, die hiervoor de bioscoophit Mamma Mia! en de met een Oscar voor beste actrice bekroonde film The Iron Lady regisseerde. De film belicht een belangrijk thema vanuit een vernieuwende invalshoek: die van de zelfredzaamheid van de mishandelde vrouw en de behulpvaardigheid van haar omgeving. De boodschap is daarmee hoopgevend, ondanks de narigheid die op het pad komt van jonge moeder Sandra (Clare Dunne), die, nadat ze is weggevlucht van haar agressieve en gewelddadige man, een huis wil bouwen voor haarzelf en haar twee kinderen.

Maar de film komt nooit echt van de grond. Dat komt door de fundamenten, zoals het oppervlakkige scenario, en de afwerkingen, zoals de abrupte montage. Dit maakt van een vernieuwende blik op een schrijnend maatschappelijk probleem een voorspelbare vertelling.

Daarom voelt het drama een beetje goedkoop aan, ondanks de goede intenties. Vergelijk dit met de korte Netflixserie Maid, waarmee Herself veel gemeen heeft. Beide gaan over jonge moeders met een baan als schoonmaker die aan een gevaarlijke thuissituatie ontsnappen en worden geconfronteerd met de bureaucratie van het systeem. Maar in tegenstelling tot Maid, durft Herself de pijn en verdriet van het hoofdpersonage weinig schermtijd te geven. Obstakels worden in beide opgeworpen, maar terwijl we in Maid de impact ervan mogen ervaren, worden ze in Herself vrijwel meteen weer weggenomen.

Het resultaat is een film waarin doorzetten onmiddellijk wordt beloond. Dat is mooi, maar ook een beetje flauw.

Herself
Regie Phyllida Lloyd
Met Clare Dunne, Harriet Walter, Molly McCann
Te zien in Cinecenter, FC Hyena, Filmhallen, City, De Munt, Studio/K en op Amazon