PlusAlbumrecensie

Hannes Minnaar speelt de Golbergvariaties wel héél energiek

Erik Voermans
null Beeld

Goed dat musicoloog Albert Clement in zijn toelichting bij Hannes Minnaars opname van Bachs Goldbergvariaties bijna terloops een hardnekkige mythe ontkracht. Het verhaal dat Reichsgraf von Keyserlink bij Bach een stuk bestelde om hardnekkige slaapproblemen op te lossen, veegt Clement van tafel. Keyserlink wilde gewoon een technisch veeleisend stuk als studiemateriaal voor zijn getalenteerde protégé Johann Gottlieb Goldberg. Meer niet.

De toetsenberoerders die zich op de plaat over de Goldbergvariaties hebben ontfermd, zijn allang niet meer te tellen, waardoor er altijd nog wel eentje bij kan. In dit geval die van Hannes Minnaar, opgenomen in augustus 2020 in de Waalse Kerk, na een korte tournee langs grote stadskerken, toen concerten voor een beperkt publiek in de lockdown weer even mogelijk waren.

In het boekje schrijft Minnaar dat de Goldbergvariaties hem door die lastige periode heen sleepten, wat misschien verklaart waarom hij het stuk zo energiek en zo optimistisch speelt, als het ware met een permanente lach op zijn gezicht.

Dat maakt zijn vertolking alles behalve muziek om bij in slaap te vallen, maar persoonlijk vind ik zo veel stuiterigheid op den duur wat te veel van het goede.

De toon wordt gezet in de Aria, waarvan de lyrische kwaliteit ietwat verloren raakt in het oerwoud van microrubati. Niettemin wordt er over de hele linie schitterend en briljant gespeeld. Ook de toegift, Daan Mannekes Gedanken zu Bach, is erg mooi.

Klassiek

Hannes Minnaar
Goldberg Variations
(Challenge Records)

Meer over