PlusNieuws

Groot en klein leed bij genomineerden Annie M.G. Schmidtprijs

Wende. Beeld SANNE DE WILDE
Wende.Beeld SANNE DE WILDE

In het radioprogramma De Taalstaat zijn zaterdagochtend de nominaties bekendgemaakt voor de Annie M.G. Schmidtprijs 2021. De liederen zijn opvallend divers. De uitreiking vindt op 27 maart plaats in Theater Bellevue.

Mike Peek

Bloed in mijn bloed (Tekst: Wende en Maaike Martens. Muziek en uitvoering: Wende)

Weergaloos mooi nummer over de erfenis van het verleden die bij iedereen door de aderen stroomt. In abstracte zinnen schetst Wende een tweeledig portret van De Mens. We worden gevormd door zij die voor ons kwamen en zowel hun vreugde als verdriet op ons leven stempelden. Tegelijk gaat het lied over schuld en verbondenheid in maatschappelijke zin. Voorvaderen vergoten bloed voor rijkdom waar wij nog steeds de vruchten van plukken. De gedoodverfde favoriet.

Lisa Loeb. Beeld Anne van Zantwijk
Lisa Loeb.Beeld Anne van Zantwijk

Eten of gegeten worden (Tekst, muziek en uitvoering: Lisa Loeb. Productie: Darius Timmer)

Lisa Loeb, vorig jaar ook al genomineerd voor de Annie M.G. Schmidtprijs, zoekt het meer op microniveau. Begeleid door stevige techno behandelt ze de gruwelen van het schoolplein, waar bullebakken (hyena’s) op zoek gaan naar een lekker hapje (varkens) om te verscheuren. Eten of gegeten worden is een krachtig nummer over pesten en de blijvende impact daarvan. Er zitten erg mooie details in de tekst over het gedrag van zowel daders als slachtoffers.

Peter van Rooijen. Beeld Mark David Weverling
Peter van Rooijen.Beeld Mark David Weverling

Flikker op met je panache (Tekst en muziek: Peter van Rooijen. Uitvoering: Peter van Rooijen & Band)

Van alle genomineerden veruit het meest komisch, maar de frustratie komt bij Peter van Rooijen uit zijn tenen. Waarom zou hij op een feestje moeten blijven, terwijl hij liever op de bank zit? Waarom door de nachten zwerven als je ook lekker in bed kunt liggen? Muzikaal begint het nummer als een vrolijk niemendalletje om vervolgens te bouwen naar een grote eruptie. Met zijn heerlijke, half gespeelde arrogantie walst Van Rooijen over opgelegde levenslust heen.

Janne Schra.  Beeld Jip Broek
Janne Schra.Beeld Jip Broek

Het enige dat ontbreekt (Tekst: Janne Schra. Muziek: Janne Schra en Tony Roe. Uitvoering: Janne & de Vogels)

Enigszins verwant aan het lied van Peter van Rooijen, al vliegt Janne Schra het thema net even anders aan. Het enige dat ontbreekt gaat over sluimerende ontevredenheid in een leven dat vrijwel volmaakt lijkt. Als we toch nét ietsje meer hadden... ‘Zullen we de bank dan opnieuw bekleden? Een weekend Parijs, dat is lang geleden. Verder ben ik heel tevreden.’ Het nerveuze arrangement ondersteunt de tekst perfect en maakt dit nummer tot een soort lijflied voor millennials.

Richard Groenendijk. Beeld Gemmy Woud Binnendijk
Richard Groenendijk.Beeld Gemmy Woud Binnendijk

Ik hoop het wel (Tekst: Jan Beuving. Muziek: Rutger de Bekker. Uitvoering: Richard Groenendijk)

Groots en verhalend nummer waarin je onmiddellijk de hand van Jan Beuving herkent. Hij schreef de tekst voor collega Richard Groenendijk. Het gaat over een oude bakker in een conservatief dorp die zijn leven en werk door de decennia heen onherkenbaar zag veranderen. Maar ook over een homoseksuele man die een bruidstaart wil laten maken. Beuving laat die twee perspectieven fraai botsen, met empathie voor zowel de bakker als de bruidegom. Optimistisch van aard en schitterend van taal.

Joost Spijkers.  Beeld Brenda de Vries
Joost Spijkers.Beeld Brenda de Vries

Welkom thuis (Tekst: Peer Wittenbols. Muziek: Arend Niks, Joost Spijkers en Andreas Suntrop. Uitvoering: Joost Spijkers)

Prikkelend, plagend lied waarin Joost Spijkers De Dood vertolkt die met veel genoegen zijn arsenaal aan wapens langsgaat. De kanker in het bloed van een verse pensionado, het dunne ijs waarop een jong kind naar haar te vroege einde wankelt. In het bombastische refrein vertelt hij ons dat we zelf moeten weten of we huilen, maar: ‘Wie huilt verraadt waar hij schuilt’. Welkom Thuis is één brok zwarte romantiek, dat je als luisteraar het gevoel geeft dat je lééft. Voor zolang het duurt.

Meer over