PlusCabaretrecensie

Gover Meit lijkt Stefano Keizers spuug- en spuugzat te zijn

Gover Meit is duidelijk klaar met zijn alter ego Stefano Keizers. Dat is ook wel voorstelbaar, want het personage heeft zijn houdbaarheidsdatum bereikt.

Mike Peek
Gover Meits talent verdient een nieuwe vorm.  Beeld Julie Hrudova
Gover Meits talent verdient een nieuwe vorm.Beeld Julie Hrudova

Nog maar zeven jaar geleden lag Gover Meit in zijn eigen vuilnis en keek er niemand naar hem om, vertelt hij in zijn derde avondvullende voorstelling, Hans Teeuwen. Alles had Meit geprobeerd om succesvol te worden. Ten einde raad verzon hij een alter ego, dat pardoes het Amsterdams Kleinkunst Festival won. Stefano Keizers was de naam.

De rest mag je gerust geschiedenis noemen. Keizers groeide uit tot dorpsgek XXL. Een knuffelabsurdist. Een niet meer van het televisiescherm weg te denken persoonlijkheid, die afwisselend verstoorde en ontroerde. De Andy Kaufman van de 21ste eeuw maakte daarnaast anticabaretprogramma’s, waarin hij spotte met de ‘regels’ van het genre en vooral de verwachtingen van zijn groeiende schare fans.

Ambivalente gevoelens

Nu lijkt het einde nabij. In een zeldzaam moment van ontroering vertelt hij over een telefoontje naar een cv-monteur, die hem zijn naam vraagt. Gover Meit dus. Hij had al een poosje niet aan hem gedacht. Hoe zou het met hem zijn? Zou hij een baan hebben?

Al in zijn eerste voorstelling deelde Meit ambivalente gevoelens over Keizers. Inmiddels is de grap nog veel verder uit de hand gelopen en lijkt Meit hem spuug- en spuugzat. Zijn hele identiteit is volledig door Keizers overschreven, zijn anonimiteit verwoest. Daar komt bij: hoe moet het in godsnaam verder? Hoelang is een personage gebaseerd op verwarring eigenlijk houdbaar?

Die vlagen van paniekerige introspectie zijn interessant, maar Keizers richt zich, net als in zijn eerdere voorstellingen, ook veel op de zaal. Met wisselvallig resultaat. Als hij teleurgesteld vaststelt dat niemand een cadeautje voor hem heeft meegebracht, werkt dat enorm op de lachspieren. Hij speelt er slim mee in op zijn eigenhandig opgeblazen celebrityluchtbel.

Die gespeelde messiashouding werkt echter niet altijd. Wanneer hij het publiek om hun problemen vraagt, zodat hij ze kan oplossen, zijn zowel input als output voornamelijk erg saai. Dat dat vermoedelijk juist het punt is, maakt het nauwelijks interessanter.

Nieuwe vorm

De acteur achter het personage laat echter meerdere malen zien dat hij heus wel iets kan. De openingsmonoloog is amper te duiden, maar zeer krachtig gespeeld. Tegen het einde haalt hij bovendien een stunt uit die de zaal volledig op zijn kop zet.

Meits talent verdient een nieuwe vorm. Het is echter de vraag of hij de kans krijgt om iets anders te gaan doen. Keizers is net zozeer een creatie van zijn publiek als van hem zelf. Dat belooft weinig goeds voor het gedroomde afscheid. Misschien kun je Stefano wel uit Gover halen, maar hoe haal je Stefano in godsnaam uit Nederland?

Hans Teeuwen

Door Stefano Keizers
Regie Jelle Kuiper
Gezien 11/4 Stadsschouwburg Utrecht
Te zien 28/4-1/5 De Kleine Komedie, 3/5 Griffioen

Meer over