PlusTheaterrecensie

Gevallen comedyheld Louis C.K. in Carré: het is vrij pijnlijk om te zien

Louis C.K. is zijn vrolijke toon verloren.  Beeld AFP
Louis C.K. is zijn vrolijke toon verloren.Beeld AFP

De gevallen comedyheld Louis C.K. krabbelt langzaam op en bespeelt weer steeds grotere zalen. Helaas lijken zijn grappen uit een recyclemachine te komen.

Mike Peek

In 2017 kwamen beschuldigingen naar buiten die stiekem al jarenlang rondzongen: Louis C.K. masturbeerde ooit in het bijzijn van jonge vrouwen die daar bepaald niet op zaten te wachten. De Amerikaanse comedian gaf alles direct toe en beloofde voorlopig te luisteren in plaats van te praten.

Lang duurde zijn afwezigheid niet. In 2019 trad hij alweer op in de Melkweg met zijn comeback show Sincerely Louis C.K., die hem een controversiële Grammy opleverde. Daarna volgde Sorry en gisteravond stond hij in Carré met wederom een nieuwe, nog naamloze voorstelling.

C.K. zit in de try-outfase en dreigt met een juridisch inferno als zijn grappen openbaar gemaakt worden. Het geraamte is echter duidelijk zichtbaar en verraadt dat zijn enorme productiviteit weinig met artistieke noodzaak te maken heeft.

Stokpaardjes

Wie C.K. een beetje kent, weet welke stokpaardjes hij op stal heeft staan. Natúúrlijk komt er een absurd stuk over religie voorbij. Daarnaast flirt hij met het idee dat hij homoseksueel is en dat lijkt ook dit keer vooral een excuus om wat homograppen te kunnen maken. Hij heeft zich immers net aan ‘hun’ kant geschaard en dus mag het. Of zo. Niet dat de grappen erom aanstootgevend zijn, eerder erg voorspelbaar.

C.K’s shows zijn een invuloefening geworden. Want ja, hij roept ook weer hele gore dingen over seks en porno. Dat deed hij al voor het MeTooschandaal, wat toen soms de schijn van kwetsbaarheid opriep. Kijk toch eens wat dat dikkige kereltje allemaal durft te zeggen. En, voilà, een spiegel: hebben we allemaal niet zo onze eigenaardigheden?

Als je dat te vaak doet, verliest het trucje zijn kracht en blijft alleen een schokeffect over. Wat ook niet helpt, is dat C.K. zijn energie en vrolijke toon is verloren. Vroeger contrasteerde hij zijn zwarte gedachten met stunteligheid. Nu staat er een norse kerel op het podium die norse dingen zegt. Dat is veel minder dynamisch.

Stereotypen

C.K. is, tegen wil en dank misschien, een uithangbord van de ‘je mag tegenwoordig ook niks meer zeggen’-beweging geworden. En dus zegt en doet hij het wel. Even het stereotype gebaartje dat een lachgolf veroorzaakt. Even wat groepen nadoen met accentjes uit 1968. Het is vrij pijnlijk om te zien. Niet omdat het niet zou mogen, maar omdat hij zoveel beter kan. Of kon.

Er zit precies één veelbelovend verhaal in de show, over ouder worden en doodgaan, maar dat lijkt dan weer sterk op een soortgelijk stuk uit Sorry. Als het C.K. om meer dan alleen geld is te doen, heeft hij nog heel wat werk te verzetten.

STAND-UP
Louis C.K.
Gezien Carré, 20 juni
Te zien Daar, dinsdagavond