PlusBeeldspraak

Gekloonde of uit de dood herrezen sterren: verdienen al die imitaties ook een podium?

Sterren hebben het eeuwige leven. Sommigen schitteren in films die jaren na hun dood worden opgenomen, anderen herrijzen op het podium. Will Smith liet zich klonen in Gemini Man.

Bart van der Put
In ‘Gemini Man’ (2019) staat Will Smith als veertigplusser tegenover een fitte jonge versie van zichzelf. Beeld Alamy
In ‘Gemini Man’ (2019) staat Will Smith als veertigplusser tegenover een fitte jonge versie van zichzelf.Beeld Alamy

Allemachtig mensen, wat leven we toch in een krankzinnige wereld! Het ene moment loop je nietsvermoedend in je vertrouwde buurt over straat en een paar seconden later valt je oog plotseling op een regelrecht wonder. Lees ik dat nou goed? Staat dat er echt? Hoe is het mogelijk: Michael Jackson en de Bee Gees treden weer op! In het poepsjieke Concertgebouw. Daar maken ze geen grappen. Is er dan niets meer zeker in dit leven?

Waarom stond het niet op de voorpagina? Waarom was dit mirakel geen Brekend Nieuws op alle kanalen? Een wondertje of twee kan iedereen nu goed gebruiken. Werkelijk alles gaat kapot, het is verschrikkelijk. Maar zie: wat ooit was kan altijd nog terugkomen. Michael Jackson en de meeste Bee Gees waren gisteren nog dood, maar ze staan over een paar weken in het Concertgebouw. Dat is eigenlijk wel logisch, want daar hebben wijlen Beethoven en de betreurde Bach ook het eeuwige leven.

Abba staat ook op dat Concertgebouwaffiche. De vier Zweden leven nog en zijn dus ook terug. Maar zij hebben nadrukkelijk verklaard dat ze alleen nog als special effects op het podium zullen verschijnen. Hoe zit dat dan met Michael Jackson en die Bee Gees? De kleine lettertjes op het affiche zijn voor juristen bedoeld, maar de site van het Concertgebouw is duidelijker. Jackson is een Britse navolger en deze Bee Gees komen uit de polder. Sterren gaan dood maar the show must go on. Het is geen wonder. Er komt geen herrijzenis.

Verjongd uit de computer

Dat is jammer, maar het kan erger. Abba is niet de officiële virtuele Abba uit de Zweedse computer maar een imitatie die Abba Gold heet. Er staan geen namen of herkomst bij vermeld maar voor de beste zitplaatsen wordt desondanks 74 euro gevraagd. Toe maar! In de wazige omschrijving worden ‘alle megahits in de originele versies’ aangekondigd en wordt bovendien beloofd dat ‘de onvervalste Abbadynamiek voelbaar wordt op het podium en in de zaal’. Dat originele zaakje stinkt een uur in de onvervalste wind, wat ik u brom.

Het rookgordijn rond het Concertgebouw roept vragen op. Maar wat te denken van de aangekondigde officiële virtuele Abba Voyage-show, die vanaf eind mei tot begin december honkvast in de gloednieuwe Abba Arena in Londen zal worden opgevoerd? De vier bandleden komen digitaal verjongd uit de computer op basis van studio-opnamen met de zogenoemde motioncapture-techniek, die fantasiewezens als Gollem en King Kong naar het witte doek bracht. Agnetha, Björn, Benny en Anni-Frid treden in het spoor van Will Smith, die in Gemini Man (2019) als veertigplusser tegenover een fitte jonge versie van zichzelf stond.

Het was geen harmonieus samenspel: Will Smith sloeg Will Smith helemaal in mekaar. Allicht! Zeggen we drie jaar na dato en nog geen twee weken na De Klap, de Oscar en de ovatie. De jonge Smith in Gemini Man is een kloon van de oude, die een punt achter zijn loopbaan als huurmoordenaar wil zetten om het rustiger aan te doen. Dat lukt niemand in films over huurmoordenaars, ook niet wanneer die films op basis van de special effects als vernieuwend en baanbrekend worden aangeprezen. Het scenario was oude meuk, waardoor de virtueel verjongde Smith het verschil moest maken. Dat was te veel gevraagd: hij oogde onecht, synthetisch.

Wederopstanding

Dat was eerder ook het geval bij de digitale herrijzenis van de markante Britse acteur Peter Cushing, die in de enige onvervalste en originele Star Wars (1977) de gemene officier Grand Moff Tarkin speelde. Cushing keerde 22 jaar na zijn dood terug in Rogue One: A Star Wars Story (2016), een losstaand avontuur dat met dit soort kunstgrepen aan de spacesaga van George Lucas werd verbonden. Er was ophef over het morele aspect van de wederopstanding. De producenten beriepen zich potsierlijk op de goedkeuring van de zaakwaarnemers van het kadaver.

Ik kan niet zeggen dat ik de herrijzenis van een van mijn favoriete acteurs amusant of overtuigend vond. Cushing heeft in zijn lange horrorfilmloopbaan ook wat miskleunen op zijn naam gezet, maar daar kon hij vervolgens goed van leven.

Will Smith en de leden van Abba kozen er zelf voor om zich in pixels te laten klonen. Ze delen bovendien in de opbrengst van het digitale mirakel. Die was nagenoeg nihil bij Gemini Man, de film kwam nauwelijks uit de kosten. Maar er staat dus een bestuurbare jonge Will Smith op een harde schijf in Hollywood, klaar voor hergebruik. Die komt vast nog eens van pas.

Meer over