PlusDansrecensie

Gehypnotiseerd door traag uitgevoerde hiphopmoves van The Ruggeds

The Ruggeds, een van de meest gerespecteerde breakdancecrews van Nederland, manifesteren zich de laatste jaren regelmatig in een theatrale setting. In de geslaagde productie State Shift wordt de hectiek van een battle ingeruild voor introspectieve concentratie.

Fritz de Jong
In zijn fascinerende solo klapt Virgil Dey regelmatig zijn hele lichaam achterwaarts, om direct weer van de grond terug te stuiteren. Beeld Emile Vrolijk
In zijn fascinerende solo klapt Virgil Dey regelmatig zijn hele lichaam achterwaarts, om direct weer van de grond terug te stuiteren.Beeld Emile Vrolijk

Sinds de oprichting in 2005 won het Eindhovense breakdancecollectief The Ruggeds talloze battles, met als voorlopig hoogtepunt het wereldkampioenschap in 2014. Geheel in die lijn bereidt een deel van de crew zich voor op Parijs 2024, waar breakdancen voor het eerst een olympische sport zal zijn.

In het eerste deel van State Shift, Waterbrothers, brengen Roy Overdijk en Lee Demierre het doorgaans watervlugge grondwerk uit het breakersrepertoire terug naar een hypnotiserend traag tempo. Bij het rondjes draaien op de rug, de zij of het hoofd is snelheid gewoonlijk een belangrijke factor. Bij hun langzaam uitgevoerde spins en slides zijn Overdijk en Demierre vooral aangewezen op hun techniek en spierkracht.

Zenachtige percussiegeluiden

Elkaars bewegingen spiegelend en aanvullend, en elkaar soms ook een beetje uitdagend, draaien de dansers rond op de cirkelvormige dansvloer. In een gelikt gemonteerd filmpje dat bij de voorstelling hoort is te zien dat de ‘waterbroers’ hun vloeiende glijbewegingen voor een deel hebben ontwikkeld op het ijs.

Passend daarbij is ook het mooie lichtontwerp. Boven de dansvloer zijn buislampen opgehangen, als ijspegels in de vorm van een vogelnest. De lampen reageren met koele lichtflikkeringen op de zenachtige percussiegeluiden die de soundtrack vormen.

Diezelfde lichtbuizen komen in het tweede stuk Turns naar beneden gezwiept om een geel en oranje kleurend lichtgordijn te vormen. Of zijn het tralies van een gevangenis? Na de horizontale lijnen in Waterbrothers beweegt Virgil Dey zich in zijn fascinerende solo juist over de verticale as. Regelmatig klapt zijn hele lichaam achterwaarts, om direct weer van de grond terug te stuiteren. De atletisch gebouwde danser geeft daarmee een even letterlijke als indrukwekkende verbeelding van menselijke veerkracht.

State Shift

Door The Ruggeds
Gezien 1/3, VU Griffioen
Te zien 13/4 Amstelveen, 3/5 Bellevue

Meer over