Plus

Freddie De Tommaso’s tweede Decca-album stelt niet teleur

Wie houdt van tenoren die plankgas door alle bochten sjezen en topnoten veel te lang aanhouden kan aan Freddie De Tommaso zijn hart ophalen.

Erik Voermans
null Beeld

Ruim een jaar geleden verscheen in de persoon van Freddie De Tommaso een tenor aan het firmament die was voorbestemd een ster te worden. Passione heette het debuutalbum op Decca van de Britse zanger met een Italiaanse vader, dat in een mum van tijd op nummer 1 in de klassieke charts belandde.

Daarna zong hij met veel succes in grote operahuizen als La Scala, de Weense Staatsopera, de Semperoper in Dresden en het Royal Opera House Covent Garden. In Londen viel hij middenin een serie voorstellingen van Tosca met veel succes in voor Bryan Hymel (zijn officiële debuut was pas een week later gepland) – een beproefd recept voor de kickstart van een grote carrière.

En nu is er zijn tweede album met opera-aria’s, nogal onbescheiden Il Tenore getiteld. De brutalen hebben de halve wereld zullen we dan maar zeggen. De Tommaso’s grote held, Franco Corelli, wiens schoenen hij vooralsnog niet mag poetsen, zal het vanuit den hoge hoofdschuddend aanzien.

Adequaat begeleid door het Londense Philharmonia Orchestra onder Paolo Arrivabeni zingt De Tommaso, bijgestaan door de excellente stemmen van Lise Davidsen, Natalya Romaniw en Aigul Akhmetshina de bekende aria’s uit Puccini’s Tosca, Turandot, Madama Butterfly, met als extraatje het bloemenlied uit Carmen.

De Tommaso stelt niet teleur. Wie houdt van tenoren die plankgas door alle bochten sjezen en topnoten veel te lang aanhouden kan aan Freddie zijn hart ophalen.

Klassiek

Freddie De Tommaso
Il Tenore
(Decca)

Meer over